En weer een update!

Een persoonlijke noot vooraf!

Tijdens het vorm geven van deze reis heb ik een kluis voor mijzelf gebouwd. Alleen tot 3 weken geleden had ik helemaal niet door dat ik in een kluis zat! Deze kluis werkt niet zoals normale kluizen op een code of door middel van een tijdsslot. Neen, mijn kluis werkt op gelopen kilometers en de deur opent zich pas na 6200KM op de Noord Kaap.

Begrijp me niet verkeerd want ik vind het avontuur op zichzelf nog steeds een bijzondere en mooie ervaring, maar ik ben momenteel even klaar met het iedere dag alleen weer op pad te gaan. En ondanks dat ik bijna om de paar dagen wel interessante mensen ontmoet neemt dat het gevoel van eenzaamheid wellicht een paar uur weg, maar zodra je weer 30 kilometer verder moet lopen ben je dus weer alleen. Ik denk zelfs als er iemand uit NL nu 5 dagen mee zou lopen dat dat uiteraard heel mooi is, maar daarna ben ik wederom… Alleen. Ik krijg ook geregeld advies van mensen om mij heen om dan een paar dagen ergens te blijven. Maar A. dat is niet mijn eigen thuis en B. Daarna moet ik alsnog twee maanden alleen lopen. Dus dat lost ook niets op.. Doorlopen is het enige remedie maar tevens de bron van mijn dipje...

Gelukkig hoef ik nog maar minder dan een kwart af te leggen om mijn prestatie te verwezenlijken, en ik kan niet wachten om weer even onder de mensen te zijn. En daarmee bedoel ik “mijn” mensen. Familie, vrienden en bekenden. Volgens mij heb ik ze nog nooit in m’n leven gemist tot nu.

Opgeven staat gelukkig niet in mijn vocabulaire, maar je kan het vergelijken met dat je over twee maanden een carriereswitch gaat maken. Ondanks dat je oude situatie ook niet heel slecht was kijk je uit naar de vernieuwing. Nu na meer dan 6 maanden lopen ben ik weer toe aan vernieuwing en andere uitdagingen dan slaapplekken en eten zoeken! En als je ergens werkt zul misschien in de laatste periode de kantjes er een klein beetje van lopen, maar dat heeft in mijn situatie geen nut aangezien dat de kern van mijn taakomschrijving is haha.. Kan het mezelf dus ook niet makkelijker maken.

Anyway… ik ben nog steeds blij met alle ervaringen en impressies, en als dit is afgerond (sorry dat ik mezelf even op de borst klop) heb ik een prestatie neergezet waar ik met recht trots op kan zijn. Dus Le Belle, even een trap onder je reet en sjouwen weer!!

Mocht je het leuk vinden me een pep-smsje te sturen wordt dat momenteel zeer gewaardeerd omdat ze daadwerkelijk een positief effect op me hebben heb ik gemerkt. Dus niet Facebooken of Gastenboeken.. maar smsen! Haha.. 004670 3819399

En de foto’s staan http://www.flickr.com/photos/56603631@N07/?saved=1 hier!

Dag 173 (153^e loopdag) Gubbhogen

Vandaag dus weer wandelen. Een groot gedeelte van de dag op een gravelpad gelopen. Deze liep bijna 20 kilometer paralel aan een mooi meer, en volgens mij kwamen er maar 5 auto´s in 4 uur voorbij rijden dus lekker rustig zeg maar. Verder had deze dag vrij weinig te bieden. In de avond kwam ik langs een windshelter (houten hutje met open voorkant) aan het meer waar ik prima in kon slapen aangezien het niet meer zo koud was. Ik had even niet aan de muggen gedacht die in steeds grotere getalen op komen zetten in de avond, maar gelukkig dachten ze wel aan mij. Uiteraard kon ik mijn muggennet (klamboe voor over m’n hoofd) nergens vinden, dus mezelf maar met DEET ingesmeerd. Dit is een zeer giftige anti-muggen olie, dus die gebruik ik liever niet. Toen ik wakker werd had ik maar 6 muggenbeten op m’n gezicht, dus dat viel volgens mij nog wel mee. Owja, het wordt ook niet meer donker. Je kan om 00:30 nog een boek lezen buiten en om 03:00 komt de zon alweer op.

Dag 174 (154^e loopdag) Norråker

Toen ik vanmorgen wakker werd was ik niet zo blij. Het stormde windkracht 7 en daarbij regende het als een malle!! Lekker begin van de dag als je in een half-open hut ligt. M’n spullen bleven merendeels droog, en gelukkig klaarde het na een uurtje ook weer op. De storm bleef wel de hele dag doorgaan, en helaas fungeerde mijn backpack geregeld als zeil waardoor ik wel wat moeite had om recht op m’n benen te blijven staan. Rond 12en liepen er opeens twee mensen met een krat pils achter mij. Beetje gek zo midden op een landweg uiteraard, en ze hadden een hoger tempo dan dat ik had. Dus even gevraagd wat ze aan het doen waren. Een Duitse cafe-houder in het dorp had hen wijsgemaakt dat het in Duitsland een traditie is om eens per jaar met de klanten een speurtocht te doen van 10 kilometer. Daarbij kreeg je dus een krat pils mee die voor dat je de tocht had afgemaakt op moest zijn. Haha.. Wel een gezellige speurtocht. Ben een flink eind met hen opgelopen en liep dan ook lekker aan het bier om 12:30. Gezellige mensen en door hun belachelijk hoge tempo (omdat ze wilde winnen) en het bier was ik om 13:00 eigenlijk best stuk. De rest van de dag door bos, bos en bos gelopen. Daar hebben ze hier namelijk best een hoop van. Rond 18:00 was ik op een camping en na een belletje met de eigenaar mocht ik wederom gratis in een hut slapen. Heel fijn omdat het buiten nog steeds stormde. Toen ze de sleutel kwam brengen was ze zeer onder de indruk van mijn reis, en werd ik ter plekke uitgenodigd om te eten met haar, haar zus en haar haar schoonzus en kinderen. Hun mannen waren met z’n drieen op rondreis in Amerika, en ze wilde graag wat van m’n verhalen horen. Zij woonde ook weer zo belachelijk mooi! 2 woonhuizen, 3 bijgebouwen en een sauna op een stuk grond van 25 hectare voor €35.000,- En dat alles aan een meer!! Op het menu stond, door vader geschoten, Elandbiefstuk! Dus dat was genieten. Kijk even op http://www.norraker.nu/ de website wordt vernieuwd werd me verteld..

Dag 175 (155^e loopdag) Rajastrand

Ik zag het al op de kaart staan gister. 1 lange rechte gravelweg van meer dan 40 kilometer. Zucht. En zo rond de 30 kilometer moest het mooie gehucht Rajastrand liggen. Op deze hele dag zijn 3 auto’s mij gepasseerd en zonder m’n Ipod was ik gek geworden vandaag. Links 15 meter hoge bomen, en rechts het zelfde uitzicht. En 1 lange stoffige weg die er doorheen loopt. Owja, ik moest 1 keer links aan houden.. Spannend hoor. In Rajastrand aangekomen zag ik dat er iemand Stuga’s verhuurde, en na mijn praatje mocht ik gratis in een mooi optrekje slapen. Kreeg ook nog een blikje Fanta van de beste man en er was wireless internet. Dat hebben ze dan maar mooi wel weer in Rajastrand. Kijk even op http://www.birribissen.se/index.htmlDan zie je waar ik was en wat je hier toch nog allemaal kan doen

Dag 176 (156^e loopdag) Borgafjall

Vandaag nog 13 kilometer over die stofweg, en dan 27 kilometer, zonder afslagen, over een asfaltweg. Jeej. De uitzichten werden wel weer mooier en mooier omdat ik langzaam aan een berg gebied in loop, dus dat scheelde iets. Leuk moment van de dag was dat ik door een medewerker van Giel Beelen (3FM) werd gebeld dat ze me de volgende ochtend om 06:45 in de uitzending wilde hebben! M’n broer had een mailtje gestuurd, dus ontzettend bedankt daarvoor! Dat maakte deze hele dag uiteraard goed. Wat verder ook een leuk vooruitzicht was, was dat ik de aankomende dagen het vakantiehuis van de ouders van Anna mocht bewonen. En oi oi oi.. wat een vakantiehuis! Ergen midden op een heuvel, met bubbelbad op het zonnedek, een sauna, 2 sneeuwscooters (kon ik helaas niet gebruiken omdat er geen sneeuw meer was haha..) En alle rust en ruimte die iemand zich kan wensen. En het uitzicht is ook echt belachelijk mooi. In dit geval was het trouwens niet erg om alleen te zijn, omdat ik tegen niemand m’n verhaal hoefde te vertellen en met niemand rekening hoefde te houden. Dus lekker filmpjes gekeken, gitaar gespeeld, andere creatieve bezigheden gedaan, heerlijk uitgeslapen, kleren gewassen, in de sauna geweest, nog een keer in de sauna geweest en de vriezer zat vol en daar mocht ik ook van nemen. Helemaal top, en ben de ouders van Anna dan ook zeer dankbaar dat ik hier mocht zijn. En dus ook nog bij Giel in de uitzending! Moest wel even m’n wekker zetten op m’n vrije dag, want om 06:45 ging ik live. Uiteraard had ik dat er graag voor over. Een leuk gesprek was het resultaat, en volgens mij heb ik geen belachelijke dingen gezegd. Daarbij wilde ze me over een tijdje (als ik wat leuks te melden had) nog een keer in de uitzending hebben. Hoe mooi is dat? Ow… en verder heb ik op mijn dag naar Borgafjall toe mijn 5000KM grens bereikt!! Nog maar 1200KM te gaan.. Tot straks dus!

Nog 1 ding: kom net bij de supermarkt vandaan, en deze is zo groot als een campingsupermarktje, met een piepklein assortiment. En aangezien ik de aankomende 7 dagen geen winkel tegen kom heb ik nu 1,5 kilo havermoutpap bij me voor zowel ontbijt als lunch, 1,5 kilo rijst, 1 kilo pasta, 4 blikken tonijn 3 zakjes aanmaak carbonara saus en 7 repen chocola. En ook nog 500 gram bruine suiker om de havermout enigszins te verteren te maken. Haha.. Kariger dan dit wordt het niet.