Weer een update vanuit Zweden!

Update!.. fotos op http://www.flickr.com/photos/56603631@N07/?saved=1 te vinden.

En spellingsfouten.. wie maakt ze niet :)

Dag 136 (125^e loopdag) Kungalv

Vandaag begonnen met nog even lekker ontbijten en m´n blog online te zetten. Hierdoor was ik pas tegen 12:00 onderweg dus had ik mijn zinnen gezet op een plek niet al te ver weg. Toen ik eindelijk uit de stad was kon ik weer een beetje genieten van de natuur wat weer zeer mooi was. Voor het hostal waar ik langskwam had ik van te voren moeten boeken, en op mijn “mag ik gratis slapen” verhaal zaten ze ook niet echt te wachten. Dus toen ik een stukje buiten Kungalv een mooie steiger met een stukje grond en tuinmuibelen zag staan vroeg ik aan de eigenaar of ik daar wellicht mocht bivakeren. Geen probleem zei de dame gelukkig. En tot mijn grote verbazing was er daar aan het water in de natuur gewoon gratis en onbeveiligd internet. Niet eerder heb ik op zo’n mooie locatie kunnen skypen haha.. Wel weer van die instant-kook-pasta gegeten die me een beetje de keel uit begint te hangen. Vandaag ook de 4000KM grens gepasseerd, waardoor ik nu alweer 2/3^e van de trip er op heb zitten. Dus moet de aankomende tijd niet vergeten te genieten, anders zit ik alweer thuis voor ik er erg in heb.

Dag 137 (126^e loopdag) In het bos bij Svartedalen

Ik had nog 1 broodje in mijn tas en dus moest eerst 8 kilometer naar Diserod lopen omdat daar een supermarkt scheen te zijn. Kon ook 4 kilometer terug naar Kungalv gaan, maar terug is de verkeerde kant op. Maar 8 kilometer is op 1 broodje nog wel goed te doen. Daar aangekomen bleek die toko verbouwd te worden, waardoor ik een klein maar niet onbelangrijk probleem begon te krijgen. Namelijk; Honger! Vragend aan diverse locals (omdat ik de 1^e niet geloofde) kwam ik er achter dat de eerst volgende supermarkt/bakker in Lilla Edet was. Dit was tevens ook 26 kilometer verder. Een andere man wist me te vertellen dat er 6 kilometer ook nog een klein winkeltje was, maar na nog een uur lopen bleek dit volgens de mensen aldaar helemaal niet het geval te zijn. Dus 16km terug naar Kungalv of 20 heen naar Lilla Edet zonder brood/koek/snoep. In beide gevallen zou ik ergens langs de kant van de weg door m’n hoeven zakken en wellicht uitgehongerd nooit meer opstaan. Mijn laatste redmiddel was dan ook de bus naar Lilla Edet die, volgens de dienstrooster bij de halte, pas 3 uur later ging. Arrrghhh. Toen viel mijn oog op een bordje golfbaan 1KM, met restaurant. Bij de golfbaan aangekomen mocht ik een baguette kopen voor 20 kronen, en was ik dus allang blij dat ik wat te eten had. Toen ik 10 minuten later nog eens naar binnenging om water te halen kwam ik in gesprek met de bediende, die na het horen van mijn verhaal gelijk een bord verse salade maakte en ook nog eens een diep bord met heerlijke verse pasta kwam aanzetten. Zodoende keek ik uit over een vallei in de brandende zon met een lekker maaltje.. Kon niet beter! Toen ik op de kaart keek kon ik 2 dingen doen. 1: terug naar de weg en naar Lilla Edet lopen, of 2, door het bos over het Bohusleden pad lopen wat schitterend volgens de boekjes hoort te zijn. Optie 2 dus maar. Ik heb ruim drie uur over 7,9 kilometer gedaan!! Oioioi wat was dat pittig lopen. Schitterende natuur, en waarschijnlijk het mooiste tot nu toe, maar dat is wel even anders dan dat asfalt waar ik al 3000 kilometer overheen loop. Mijn kuiten konden het ook allemaal niet meer echt goed hebben en het was dan ook erg wennen. Maar erg genoten. In het bos aan een meer stond een schuilhut waar je mag slapen/eten/vuur stoken en dat is echt het beste wat je kan wensen. Was leuk geweest als er iemand bij was, maar ik vermaakte me goed. Heerlijk vuur bouwen voor je eigen hutje en omdat ik de dag ervoor ook niet kon douchen heb ik m’n eerste natuurdouche genomen! Gezwommen in een van de vele mooie meertjes in het bos. Het water was uiteraard nog niet helemaal op tempratuur, maar in de schemer in je eentje in een meer in een verlaten gebied geeft wel echt een bijzonder gevoel hoor. Als je wilt ontstressen ga dan maar deze kant op! M’n laatste zak instant pasta gegeten, en daarmee kom ik op 3 keer pasta in 24 uur! Wel erg lekker geslapen bij m’n knapperende vuurtje.

Dag 138 (127^e loopdag) Stenungsund

Kon vandaag m’n slaapzak niet uitkomen. Niet dat ik vast zat of iets dergelijks, maar ik lag gewoon lekker en het was zomaar 10:30. Dat is niet een beste start van de dag. Ik had dus nog 2/3^e baguette en daarmee hield ook mijn etensvoorraad op wat mijn situatie er niet beter op maakte. Volgens het bord was het 11,9 kilometer naar een dorpje aan een grotere weg waar (hoopte ik) een supermarktje zou zijn, en als ik echt niet meer kon zou er wel een bus naar de stad gaan, zo’n 10KM oostwaarts. Het terrein was zo onwaarschijnlijk mooi met grote meren en daarin veel kleine eilandjes, maar het pad was zo onwaarschijnlijk zwaar. Alleen maar rechtomhoog en steil naar beneden. Keer op keer weer. Door en over modderpoelen en drassig land. Een flink energievretend avontuurtje. Halverwege kwam ik mensen tegen die het pad aan het onderhouden waren en markeringspunten op de bomen aan het schilderen waren. Even leuk geklets, want zij kende weer een Nederlander hogerop in Zweden en daar heb ik gelijk het telefoonnummer van genoteerd. Alleen ben ik weer verder gegaan op deze uitputtende tocht, maar toen ik na een uur even pauze aan het houden was hadden ze mij weer ingehaald en kwamen we goed aan de praat. Er was dus geen bakker in dat dorpje waar ik m’n zinnen op had gezet. Maargoed, deze mensen woonde zuid-westelijk van waar we nu waren en wilde me graag een nachtje laten blijven. Helaas moest ik wel een stukje terug dus met de auto maar waar zij woonden was eten, een bakker en supermarkten! Dat liet ik me geen tweede keer zeggen. Lars & Ambritt Smitterberg woonde werkelijk met een fantastisch uitzicht en waren zeer hartelijke mensen. Heerlijk op het balkon met uitzicht over zee gegeten en leuke gesprekken gehad. Vreemd om mensen zo in het bos te ontmoeten maar het pakte weer geweldig uit.

Dag 139 (128^e loopdag) Restenas

Om 08:00 zat ik alweer aan het ontbijt. Dat is beter dan gister! Toen ik richting het Noorden ging lopen kwam ik bij de supermarkten uit, en heb ik maar weer even wat extra rantsoen ingeslagen! Dat van laatst moet niet al te vaak gebeuren straks in het hoge Noorden van Zweden, want dan heb ik een serieus probleem denk ik. Lars & Ambritt vertelde me dat er een mooi natuurpad naar Ljungskile liep, maar deze heb ik helaas nooit gevonden. Over een kleine asfaltweg heb ik dan ook de hele dag mogen lopen. Saai en vervelend, maar had geen zin om vandaag het avontuur op te zoeken. In Ljungskile aangekomen vroeg ik aan een mevrouw of ze wist waar de Vandrarhem (jeugdherberg) was, en toen ik merkte dat ik beet had kon ik toeslaan haha.. Resultaat is dat ik bij een ouder stel nu m’n eigen hutje naast hun huis voor 1 nacht heb! Hele aardige mensen, maar de man is nogal een hak op de tak verteller in het kwadraat waardoor ik na een uur met goeie hoofdpijn vroeg of ik even wat tijd voor mezelf mocht hebben. Ene moment praten we over weeskinderen en in dezelfde zin heeft hij het over de invloed van de Russen op Polen voor de val van de muur en hoe de Rode Kmher uit Combodja daar verantwoordelijk voor was. Het begon mij in iedergeval flink te duizelen allemaal. Maargoed weer een nacht lekker onderdak!

Dag 140 (129^e loopdag) Lane

´s Ochtends begonnen met een echt Engels ontbijtje, aangezien de man des huizes een Engelsman is. Bonen, worst, spek & ei, wat heb je nog meer nodig in de vroege ochtend? Hierna liep Eva nog een stukje met mij mee in de goede richting. Naar Udevalla was niet zo heel ver weg, maar aangezien ik daar alweer een interview voor de lokale krant mocht doen rond 16:00 had ik ook niet veel keuze dan het lekker rustig aan te doen. Balen! ;) Het was nog een prachtige route langs een kustpad naar de stad toe, dus heb een leuke dag gehad. Rond 16:00 zat ik met Angelica van de “Bohuslaningen” in het park mijn interview af te geven. Een paar fototjes werden geschoten, en heb nog een tijdje daar met haar gezeten omdat zij geen zin had weer in een stoffig kantoor te werken met dat lekkere weer, en ik omdat ik anders maar alleen in dat park zat. Maar goed, kwartiertje later zat ik er dus weer alleen en zonder slaapplaats. Bij de locale MacD. even op Couchsurfing gekeken, en daarna op de zweedse telefoongids en zodoende had ik binnen no-time alweer een plekkie geregeld om te slapen. Hans-Jorgen had alleen wat minder haast dan mij volgens mij waardoor ik van 17:00 tot 21:00 in een park op hem heb zitten wachten! Daar mag bij gezegd worden dat de zon tot 20:15 ongeveer nog scheen en ik een goed boek had maar dan nog is 4 uur op een bankje zitten wachten een lange tijd. Wel een hele aardige leuke gast en we hebben nog tot 01:00 bij hem thuis zitten praten. Wederom gek om te zien dat iemand zo jong (40) al zoveel tegenslagen te voorduren heeft gehad, en maar weer probeert op te krabbelen in z’n eentje.

Dag 141 (130^e loopdag) Ragnerudssjons

In de morgen heerlijk in de tuin met z´n tweeen ontbeten. Al snel volgde het afscheid, en binnen no-time liep ik langs de weg. Schijnbaar was de voorjaarsvakantie in Nederland begonnen want binnen een paar uur telde ik meer dan 10 Nederlandse auto’s die mij passeerde. Had ik nou maar een grote Nederlandse vlag op me rug want dan konden ze me gelijk eten en een slaapplaats aanbieden :) Nu ben ik gewoon een wandelaar. Na een tijdje ging ik op een parallel weg lopen, maar na dat ik er achterkwam dat ik er daardoor weer 2 keer zo lang over deed volgde ik weer snel mijn pad op de suffe autobahn. Onderweg ook nog natuurlijk de krant gekocht waar ik weer in stond. De foto bij het artikel liet helaas niet al te duidelijk zien dat het om mij ging zodat er die dag maar 2 x getoeterd werd (kon ook zijn omdat ik op de weg liep) en werd me geen eten aangeboden. Het had zo mooi kunnen zijn. Rond 18:00 liep ik een camping op en zag dat de receptie gesloten was, maar mijn oog viel direct op een oude Volvo met Nederlands kenteken. Ik had deze wagen me al eerder op de dag zien passeren, en stapte gelijk maar op het bijbehorende gezin af. De familie Zweep uit Hengelo gaat al jaren op vakantie naar Zweden en komen ook al vele jaren op deze camping. Ik werd al snel voor soep en brood uitgenodigd, en heb gezellig met ze gezeten. Mocht ik de volgende dag van de receptie niet gratis mijn tentje opzetten wilden ze voor die avond mijn plek betalen! Ontzettend aardig van hen, maar dat was gelukkig niet nodig omdat de eigenaresse mijn plan ook zo leuk vond dat 1 nachtje gratis geen probleem was. Ik heb nog Zwartboek gekeken, maar had even niet door dat die 2,5 uur duurde waardoor ik er toch weer wat laat in lag helaas. www.ragnerudssjonscamping.se Hier zat ik!

Dag 142 (131^e loopdag) Skallerud

Gister was ik door de familie Zweep ook al uitgenodigd voor het ontbijt waardoor ik goed de dag kon beginnen. Beetje aan de late kant omdat er nog veel kou in de grond zit die ’s nachts dwars door m’n tent heen trekt waardoor ik tussen 02:00 en 06:00 van de kou niet meer wist hoe ik moest liggen. Toen rond eindelijk de zon opkwam en het in m’n tent wat warmer werd sliep ik dan ook zonder moeite iets te lang door. Er stond vandaag een goeie koude wind met veel donkere luchten waardoor het zomerse gevoel van de afgelopen dagen wel een beetje verdwenen was. De hele dag over leuke kleine asfalt weggetjes gelopen wat opzich best prima was. Ik zag ’s middags de oude Nederlandse Volvo nog voorbij rijden toen ik pauze aan het houden was, maar ondanks mijn zwaaien zagen ze me niet helaas. Aan het einde van de dag was ik in Haverud waar een of andere unieke waterweg boven een rivier gebouwd is. Een soort aquaduct voor boten onder een viaduct voor auto’s. Ik zou zeggen kijk even op de foto, dat zegt meer dan 1000 woorden haha.. Maar ik was in die plaats voor het slapen natuurlijk. Helaas was alles nog gesloten, maar wist de eigenaar van een antiekzaakje me te vertellen dat er een Nederlands stel een guesthouse 6 kilometer zuidelijk hebben. Daar waar ik net vandaan kwam dus. Na met Piet van Skalleruds-Gard gebeld mocht ik een nachtje gratis verblijven bij hem en z’n vrouw in hun hotel. Kijk even op http://www.op-vakantie-naar-zweden.nl En je mag er altijd een weekje boeken van Piet denk ik! De antiekboer wilde me zelfs wel even brengen omdat hij het zo zielig vond dat ik dan dubbel moest lopen. Prima! Dus 5 minuten later was ik in Skallerud en had ik ’n mooi kamertje gekregen. Het was voor mij zeer gezellig omdat de hele familie van de eigenaren aanwezig was, waardoor ik dus een beetje een indringer op een familiefeestje was. Maar dat mocht de pret niet drukken. Heerlijk gegeten, en zeer gezellig met z’n allen getafeld. Lekker een avondje (2^e alweer!) oer-Hollands. Kon niet beter voor mij, en wil bij deze de hele familie dan ook nog even bedanken voor de mooie verhalen.

Dag 143 (132^e loopdag) Animskog

In de ochtend nog een heerlijk ontbijtje met wederom de hele familie gehad, en daarna op pad met een zeer frisse wind. De wind werd opgevolgd door veel wolken die uiteindelijk weer opgevolgd werden door regen! Het zal ongetwijfeld goed voor de plantjes zijn, maar ik had liever zonder gelopen. Ook weer een aanvaring met een vervelend groot meer gehad, deze lag namelijk moeilijk in de weg en aangezien ik niet al te best op m´n kaart gekeken had heb ik een graf-end om moeten lopen. Tel daarbij op dat er op een bepaald stuk geen pad had maar dat ik zelf m’n weg moest gaan banen dan kun je je voorstellen wat voor top dag het was. Gelukkig mocht ik de laatste 7 kilometer over asfalt langs vrachtwagens lopen dus met een lichte hoofdpijn de dag afgesloten. De hele dag bijna gelopen en krap 25 kilometer afgelegd. Grrrr…Op een camping bij Animskog (zonder website) mocht ik weer gratis in een huisje slapen. Morgen krijg ik visite van Jan en Maria Kemper uit Den Haag. Ik heb hen 1 keer ontmoet op de Drents Wandelvierdaagse en toen hadden ze me aangeboden om mij een tijdje op mij reis te ondersteunen. En gelukkig hebben ze hun woord gehouden waardoor ik de aankomende 10 dagen geen omkijken heb naar slaapplaatsen en/of eten! Echt helemaal top natuurlijk dat zij dit willen doen.

Dag 144 (133^e loopdag) Åmål

Toen ik vanmorge de gordijnen van me hutje openschoof schrok ik even. Het sneeuwde! :s Dat lag niet geheel in de lijn der verwachting. Nog maar even een uurtje omgedraaid haha.. Helaas was de sneeuw/hagel/miezer een uur later nog niet echt opgehouden, dus toen moest ik de realiteit toch maar onder ogen komen en lopen! In de loop van middag klaarde het redelijk op, sneeuwde het weer en klaarde het weer op. Lekker wisselvallig maar het hield het wel spannend voor mij! Na een warme pitstop bij een benzinepomp ben ik een klein weggetje ingegaan en liep het weer allemaal prima. Aan Jan en Maria de details doorgegven en zodoende trof ik hen dan ook in het midden van nergens in Zweden! Erg leuk om elkaar weer eens te zien na bijna een jaar. Met een camper bepakt met fietsen, tent, rugzakken, branders en ga zo maar door waren ze voorbereid op meerdere soorten vermaak in de mooie zweedse natuur. We hebben even boodschappen gedaan en toen de camping opgezocht waar helaas de receptie gesloten van was waardoor ik niet om een gratis hutje kon slapen en dus noodgedwongen weer m’n tentje in mocht. ’s Avonds klaverjassen met z’n drietjes (nog nooit eerder met z’n drieen gedaan, maar het kan echt!) en lekker gezond gegeten! De boodschappen van moeders uitgepakt, dus lekker m’n chillbroek en capuchon trui weer aan! Ook nog bedankt voor de potten speculoos uiteraard. Toen ik m’n tent inkroop zat er al ijs aan de buitenkant. Het scheen dan ook alweer -5 graden te zijn. Heerlijk. Gelukkig had Jan een extra slaapzak voor me die ik over me heen kon draperen waardoor ik toch lekker warm lag.

Dag 145 (134^e loopdag) Segmon

Deze ochtend redelijk rustig aan gedaan. Lekker ontbeten met mussen, meeuwen, eenden en kraaien. Het leek wel een vogelparadijs bij de camper. Deze dag was ook niet echt heel bijzonder, behalve dan dat ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens zonder rugzak liep. Dat was uiteraard wel fijn, maar moest wel goed wennen. Last van m’n rug omdat ik me geen houding wist te geven was dan ook het resultaat. De hele dag over kleine asfaltweggetjes gewandeld wat wel prima was. Jan en Maria hebben het ook rustig aan gedaan, een beetje rondgelopen, boodschappen gedaan en de volgende camping opgezocht. Dit was echt een heel leuk klein campingkje op een ideale locatie aan een meer. Ik mocht zelfs in een hutje slapen waardoor ik de koude nacht niet met enkel een tentje te lijf hoefde te gaan. Helaas heb ik geen website van de camping daar ze het pas 2 weken geleden hadden overgenomen van een alcoholist. Maar toch bedankt! Ben wat vroeger naar bed gegaan aangezien ik vannacht door de kou toch meerdere malen uit m’n slaap was gehouden.

Dag 146 (135^e loopdag) Kil

Vandaag werd ik om 09:10 gewekt door Jan. Ik heb me voor het eerst sinds 1 December weer eens verslapen haha.. Zo lang geen rekening met iemand hoeven houden, en dat het nu dan gelijk weer mis gaat :) Nou, binnen 20 minuten alles bij elkaar gepropt en zat ik al weer vrolijk aan het ontbijt. J&M gingen een mooie wandeltocht om het meer maken waar we aan stonden en ik ging de wijde wereld maar weer eens in. Na een uurtje kreeg ik een kleinde adrenaline rush.. Ik zag m’n eerste Eland!!! Heel vet om te zien, dus gelijk m’n camera gepakt maar te snel met op de knopjes drukken waardoor dat rot-ding niets opgenomen heeft. Balen balen.. Verder heerlijk gelopen en voor de tweede dag op rij geen toiletpapier bij me, die zit namelijk ALTIJD in m’n rugzak en niet in zo’n klein tasje. Maar zo kom je nog wel eens bij de echte Zweden in hun huis. Zo heeft ieder nadeel ook weer een voordeeltje. Toen in de middag liep ik op een weg waar ik amper een auto per uur zag, en aangezien ik met muizevoetjes mezelf voortbeweeg had de tweede eland van deze dag niet in de gaten dat ik er was! Dit keer de camera wel op juiste wijze gehanteerd waardoor ik het bewijs heb. Wat een achterlijk grote beesten zijn dat zeg, deze was volgens mij wel 3 meter hoog, of ik was gewoon zwaar onder de indruk. Dat kan natuurlijk ook :) Maar wat gebeurde er nog geen halfuur later? M’n eerste wolf!! Op nog geen 15 meter afstand stond hij net zo verbaasd naar mij te kijken als ik naar hem. Toen stond ik wellicht stijf van angst/sensatie waardoor ik voor de tweede keer m’n camera niet goed hanteerde.. Dat was wel echt even hard balen, maar wat mooi dat ik op zo’n kleine afstand dat beest mocht zien. Bleef bijna een minuut naar me kijken toen hij het bos maar weer indook. Heel mooi. Op het einde had ik nog iets gedaan wat ik al heeeeel lang niet gedaan had; Verkeerd gelopen. Ik heb in Spanje met mezelf afgesproken om mezelf niet te straffen als ik ergens anders uitkom dan orgineel de bedoeling was, maar als er mensen op je wachten loop je dus wel verkeerd. Wederom even wennen haha.. Maar als ik m’n tentje bij me heb kan ik ‘m op plek A, B of C neer gooien, en niemand die er iets om geeft. Gelukkig heeft de camper wielen en konden J&M mij snel even oppikken om naar de camping toe te gaan. Weer een prima camping waar de eigenaresse mij gratis in een hutje liet slapen. Op www.frykenbaden.se kun je zien waar we zaten. ’s Avonds hebben we een lekker bord hutspot met gehaktballen gegeten! Heerlijk weer eens ipv die instant kook-pasta gerechten. In mijn hutje hebben we weer een potje zitten jassen, maar waarschijnlijk was ik m’n magie verloren van de eerste avond aangezien ik compleet van tafel werd geveegd door mijn tegenstanders! Misschien spannen ze samen, maar daar probeer ik deze dagen nog wel achter te komen haha..

Dag 147 (136^e loopdag) Sunne

Vanmorgen om 07:20 al weer m’n bed uit, want vandaag stond er een goeie 40 kilometer op het programma voor mij. Om eerlijk te zijn heb ik m’n tempo een klein beetje laten versloffen de laatste tijd, en ben dus blij dat ik nu weer een stok achter de deur heb om een beetje extra m’n best te doen. In Spanje en Frankrijk was het gewoon koud/regenachtig maar omdat het hier zo chill meestal is, vind ik het lastiger om mezelf aan te sporen meer dan 30 te lopen. Gelukkig is er dus versterking in de vorm van getrainde wandelaars die mij de juiste richting op duwen! Bedankt. Het lopen ging gewoon weer echt lekker. Het voelde ook gewoon weer alsof ik in Frankrijk liep, een gevoel dat ik al heel lang niet meer in m’n benen heb gehad. In 1 uur en 10 minuten (precies de lengte van de laatste 538dancedepartment podcast) heb ik iets meer dan 9 kilometer gelopen! De 40 kilometer waren dan ook prima te doen, en toen J&M rond de 35 langskwamen rijden met de camper heb ik m’n spullen achterin gegooid en heb ik de laatste 5 kilometer dan ook hardgelopen. Zo fit was ik nog, dus dat beloofd veel goed voor de aankomende dagen. J&M hebben ook weer een mooie wandeltocht en hebben een lekkere rustige vakantie volgens mij! Het scheelt in psychologisch zoveel dat ik me niet druk hoef te maken over slapen en eten.. Dus als andere mensen nog een tijdje mee willen rijden :) mag altijd! In de supermarkt stonden we verrassend genoeg bij achter andere Nederlanders, die uiteraard hoorde dat wij Nederlanders waren en zo was een gesprek snel gemaakt. Van de man kreeg ik direct 10 euro in m’n handen gestopt en van de vrouw 100 Kronen (11 euro) om ook een steentje aan mijn reis bij te dragen. Top! Op de camping aangekomen was er helaas geen hutje meer vrij aangezien er hier de jaarlijkse kermis oid is. Maar op www.sunneswecamp.se heb ik wel een gratis plekje voor m’n tent gekregen, geld voor te douchen en 24 uur internettegoed waarmee ik nu mijn blog bijwerk! Dus ontzettend bedankt daarvoor.. Internet heb ik momenteel wat minder vaak waardoor updates wat langer uit kunnen blijven helaas.