New Blog!..

Sorry for the English speaking followers: I still have to write my English summary. I'll try to do it as soon as possible.

I do have a Swedish mobile number now: 0046 721 912 904

Voor de Nederlanders heb ik dus ook een Zweeds mobiel nummer nu.. 0046 721 912 904

Er kan dus weer massaal gebeld gaan worden :)

Foto's zijn hier weer te vinden! http://www.flickr.com/photos/56603631@N07/ En helaas doet m'n spellingscontrole het niet meer, en heb ik uiteraard geen zin om alles helemaal na te lezen waardoor er wellicht wat grove spelfouten in kunnen zitten.

Dag 123 (114^e loopdag) Birkerød

Vandaag zou ik eigenlijk naar Kopenhagen gaan, maar de mensen die mij deze avond zouden opvangen waren hier helaas toch niet tot in staat. Gelukkig voor mij kon ik schuin naar boven doorsteken richting Birkerød waar de ouders van Annelien wonen die ik via Carla en Do uit Groningen ken. Dus in plaats van te zoeken naar een nieuwe plek ik Kopenhagen maar in 1 x door naar een gezellig Hollands onderkomen. Beetje jammer aan vandaag was dat het al vroeg aan het regenen was, en het zag er niet naar uit dat het ging ophouden. Gelukkig vertelde Karl & Helle mij dat het wel hard ging waaien in de middag. Wat een rampendag. Zelfs schuilen en eten in bushokjes (wat normaal wel beschutting en bescherming biedt) was geen doen omdat ik daar ook uit werd geblazen. Uit nood heb ik dus in de middag “gebivakkeerd” in een argrarische loods gevuld met tractoren en ander speelgoed. Uiteraard met al een lul-verhaal klaar in m’n achterhoofd mocht er een nietsvermoedende boer opeens opduiken en mij op een hooibaal zien zitten. Gelukkig was het weer denk ik ook te slecht voor de boeren, want heb een heerlijk uurtje mezelf kunnen vermaken. Owja, had ik Frankrijk van m’n ouders handverwarmers gekregen. Dingetjes die je eenmalig kan gebruiken maar 5 uur warmte afgeven. Nou denk ik dat de gebruikershandleiding op de verpakking geschreven stond (die ik uiteraard 2 maanden terug al weggegooid had) waardoor ik deze superhandige dingetjes dus niet aan, of warm of wat dan ook kreeg! Verdikke. Heb je ze eens nodig. Liep ik perongeluk ook nog eens langs de ringweg van een plaatsje i.p.v. er doorheen, omdat het nog niet ver genoeg was zeg maar. Uiteindelijk bij de familie De Kat aangekomen. Even wat droge kleren aan en een kop warme thee, en je bent de koude dag ook zo weer vergeten eigenlijk. Een gezellig avond gehad met een goed bord pasta voor de kolhydraten. Ontzettend bedankt dat ik even bij jullie mocht komen opladen!

Dag 124 (115^e loopdag) Helsingborg

Echt extreem lekker geslapen na zo’n slopende dag als gister. Gelukkig hoefde ik ook niet al te ver vandaag waardoor ik iets langer dan gebruikelijk kon blijven liggen. En mijn gastvrouw voor die avond was toch niet eerder dan 18:30 thuis. Dus lekker rustig aan gedaan en nog even stevig ontbeten. Hierna volgde mijn laatse kilometers langs de kust van Denemarken. Vanaf deze kant had ik al mooi zicht op het Zweedse landschap waar ik straks in terecht zou komen. Een keertje lief glimlachen tegen de grote donkere havenarbeider en ook hier mocht ik een gratis stukje meevaren. Voor dat ik het wist stond ik gewoon alweer in Zweden!! Jongens, ondanks dat het voor veel mensen klinkt dat 2500+ kilomters nog te gaan echt extreem veel is, voor mij klinkt het alsof ik al bijna thuis ben.. L Deze reis vliegt echt voorbij voor mijn gevoel. Dus, daar was ik dan in Zweden. Ik had ondetussen al 2 keer naar mijn gastvrouw gesmst maar om 18:15 nog geen reactie gekregen. Dit kan vaak op drie dingen duiden. 1: Ze is van gedachten veranderd en wil mij opeens niet meer als gast hebben. 2: Ze heeft haar verkeerde nummer via de mail doorgegeven. Of 3: Ik heb haar nummer verkeerd genoteerd. Toen ik even snel een klein historisch onderzoek in mijn gedachten maakte naar het aantal keer dat 1 danwel 2 danwel 3 was voorgekomen wist ik eigenlijk het antwoord al. Dus snel naar een internetcafe gegaan en toen maar het juiste nummer genoteerd. Dat ik eigenlijk nog tot 18:15 had gewacht hiermee is wellicht nog het domste aan dit verhaal haha.. Maar in mijn verweer; Het komt uiteindelijk altijd goed. En zodoende leer je met een hele hoop kleine gebreken leven J Ik heb dus geslapen bij Annelie, een aardige meid die bij de post werkt, onderwaterrugbyd en aan boksen doet. Voor de mensen die Roeland V. kennen. Annelie was groter en breder. Dat je even een beeld hebt. Ze ging om 21:00 al slapen omdat haar wekker om 05:30 alweer stond aangezien de post weer bezorgt moet worden. Nadeel voor mij was dat daarmee ook mijn wekker stond omdat ze geen tweede sleutel had om haar huis af te sluiten. Slik. Dus aardig optijd onder de wol gegaan.

Dag 125 (116^e loopdag) Ängelholm

Nee.. wat vroeg!! Dit ben ik niet echt gewend, maar Annelie kende geen genade en ik moest toch echt opzouten. Om 06:05 stond ik dan ook buiten de deur m’n laatste spullen nog in de tas te proppen en m’n schoenen aan te doen terwijl zij er allang vandoor was. Toch bedankt voor de slaapplek. Dus 06:15 en wandelend. Voordeel aan het hele verhaal is wel dat ik alle tijd van de wereld vandaag heb om op mij plaats van bestemming te komen. Ängelholm. Nadeel is dat ik nog geen kaar kan kopen aangezien alle winkels nog dicht zijn. Vandaag dus veel vragen en hopen dat alles klopt. Ik ga er vanuit dat ik wel een aantal extra kilomters gemaakt heb, en toen ik in Ängelholm een kaart kon kopen bleek dit ook zeker het geval te zijn. Het was wel een mooie dag en heb hele mooie stukken langs de kust gezien en belopen. Daarbij was het weer ook alleraardigst waardoor ik een klein middagdutje kon maken in de natuur. Wat ook vandaag gebeurde is een soort reactie van wanneer de warmere zee in aanraking komt met de koudere grond (ofzo?) Het resultaat is in iedergeval dat het lijkt alsof er brand is, of mist, of dat er een waazige horrorfilm wordt opgenomen. In vroegere tijden moest dit twee keer gebeuren en dan wisten de boeren dat het tijd was om het land te bewerken. Dat is mij in iedergeval verteld. Deze had prima onder het kopje “weer wat geleerd” uit mijn eerdere blogs gekund. De Touristoffice van Ängelholm vonden mijn verhaal geweldig en hebben direct gebeld met het plaatselijke Hostal http://www.vandrarhemmetiangelholm.se/live/?lang=nl Eva vertelde me dat ze wat moeite hebben om Nederlandse toeristen te bereiken. Dus mijn advies: Ga je ooit via Zweden omhoog, slaap hier! Hele aardige vrouw in een heel net en mooi Hostal. Keuken, woonkamer etc allemaal aanwezig. Ik heb er in iedergeval heerlijk geslapen.

Dag 126 (117^e loopdag) Mellbystrand

Vandaag weer verder op weg naar het Noorden! Ik moet eerlijk toegeven dat het een enigszins lastig dagje voor deze jongen was. Zoveel bos met zoveel kleine weggetjes. En zoveel kleine weggetjes die op zoveel landkaarten niet staan aangegeven. Dat is in mijn geval vragen om moeilijkheden. Gelukkig had ik m’n kompas bij me die me toch van tijd tot tijd aardig in de goede richting hielp. Helaas voor mij werd ik door een behulpzame Zweed toch echt de verkeerde kant, en met met m’n tas het riet in gestuurd. Ik zat vast in een sompig moeras achtig nat berkenbos omdat meneer de “local” mij wist te vertellen dat dit enorm zou afsteken. Heeft me een klein uurtje gekost om hier enigszins met droge voeten uit te komen en weer een pad te vinden die totaal niet mijn richting uit ging. Maar goed, een pad is een pad en na 50 minuten met takken en struiken stoeien had ik daar ook wel weer genoeg van. Na verloop van tijd klopte de kaart-werkelijkheid verhoudingen weer 100% waardoor het weer allemaal als vanzelf ging. Moe en voldaan aangekomen in Mellbystrand wilde de Hostal-uitbaters niets van mijn reisje weten en moest ik op zoek naar een camping gaan. Ook in Mellbystrand maar wel 5km, of een uur lopen verder. Op de parkeerplaats stond een fotograaf/reporter druk met z’n laptop in de weer en hem aangesproken of ‘ie nog een interessant verhaal zocht haha.. Helaas had hij daar geen plek voor, wel nodigde hij me uit om morgenavond bij hem te slapen. Doe ik het natuurlijk ook wel voor. De camping waar ik naar op weg was, was helaas gesloten maar gelukkig mag er wild gekampeerd worden in Zweden. Dus tussen alle lievelijke strandhutjes richting zee gegaan, en tot mijn vreugde had het meest afgelegen zomerhuisje/hutje zijn veranda niet goed afgesloten. Aangezien de zomer nog niet begonnen was en de parkeeplaats nog leeg durfde ik het wel aan om hier te gaan liggen. Ik had een tafel en een dank boven mijn hoofd en was dus zeer tevreden. Wel maakte ik bijna een fatal fout. En ik bedoel hier ook echt fataal. Het wordt (heb ik gelezen in een buitensportblad) gewaardeerd dat als je in de natuur je behoeften doet dat je daarna het wc-papier even wegbrand d.m.v. het aan te steken. Pech voor dwarrelde een stukje brandend papier in het droge duindgras. Gloeiende gloeiende.. M’n hart ging als een tegelstamper in m’n lijf te keer en ik maar zand gooien en zand gooien, en het vuur wer groter en groter. Binnen 20 seconden was het 2 tot 3 vierkante meter. Ofwel meer dan ik alleen kon blussen. Gunstig voor mij grenste er een zandpad aan en daarna weer duin en sloeg het vuur dus niet over naar 300m2 duin met aangrenzende vakantiehuisjes. Eigenlijk was er dus niets aan de hand!

Dag 127 (118^e loopdag) Halmstad

Momenteel is het hier al iets voor zessen al licht, en ben ik helaas nog niet in het bezit van zo´n ogenbedekker. Dat zijn een soort gordijnen maar dan heel klein die je precies op je ogen kan zetten waardoor het schijnende daglicht je niet steeds wakker maakt. Ongelukkig voor mij is dat dus wel het geval. Aan m´n slaapzak zit wel een soort grote capuchon, en als ik dus m´n slaapzak “verkeerd om aan” doe dan lig ik dus met m’n snufferd daar in te ademen, maar het weert het licht gelukkig wel waardoor ik wat langer kan slapen. Eenmaal alles ingepakt was het qua weer een waardeloze dag. Veel mist en kou belette het me om het erg naar m’n zin te hebben, daarboven op was ik er achter gekomen dat er de aankomende 10 kilomter geen bakker/supermarkt zou zijn waardoor het echt een lekker begin van de was geworden. Ipod op 10 en met een marstempo mezelf door het bos heen geduwd. Nadat ik gegeten had ging het gelukkig ook nog regenen, anders had ik bijna de tijd gehad om weer een beetje van deze dag te genieten. Halverwege de dag had ik contact opgenomen met Anders. De fotograaf van gistermiddag, en gelukkig wilde hij me nog steeds wel onder z’n hoede nemen. Om vier uur zat ik in bij het 5-jarig bestaan de plaatselijke bibliotheek en was ik getuige van veel Zweedse workshops en lezingen over Zweedse literatuur. Uiteraard hadden ze er ook wireless internet waardoor het ook voor mij een warm en droog en vermakelijk uurtje geworden is. Om 5 uur was Anders klaar met z’n lezingen over fotograveren en gingen we naar zijn domein. En het mag gezegd worden; de locatie is Super! Op de rand van een heuvel uitkijkend over een dal had hij z’n Zweedse houtbouw blokhut neergezet en hij had ’t niet op een mooiere plek kunnen doen. Terwijl z’n buren tegen zijn garage aankijken kijkt hij over een groot stuk bos uit. Nadat we snel wat taco’s naarbinnen gewerkt hebben moesten we alweer terug naar de stad omdat we met 4 collega’s van hem wat gingen drinken. Allemaal tegen/boven de veertig maar hele leuke gasten. Een van hen is de Zweedse cameraman voor de Formule 1 en had een bak vol mooie verhalen van wat hij allemaal had meegemaakt. Rond 2 uur de taxi terug genomen aangezien Anders nog moest werken de volgende ochtend.

Dag 128 (119^e loopdag) Haverdal

Werd om 08:00 alweer gewekt terwijl we er om 03:00 in lagen. Normaal doe ik dat liever niet, maar dat zal er wel mee te maken hebben dat ik eeuwig te gast ben bij andere mensen en het dus niet zelf voor het zeggen heb haha.. Anders wilde mij bij het hotel van de zanger van Roxette afzetten, omdat daar een hele collectie aan kunstfotos hangen van o.a. Anton Corbijn, maar hij moest eerst even een kwartiertje foto’s schieten van een kinderkoor in de kerk van Halmstad. Dacht hij. Dacht ik! Open voor avontuur zei ik dat het me leuk leek om even mee te gaan kijken. Eens even kijken wat het leven van een fotograaf wel niet inhoud, celeberties schieten vanuit bosjes of Panthers op de Savanne fotograveren bijvoorbeeld. Niet anderhalf uur in de kerk naar een dienst in het Zweeds zitten luisteren en waarin in anderhalf uur tijd die kinderen 2 liedjes hebben gezongen. Het was niets spannend en al helemaal niet avontuurlijk. Daarbij ben ik niet gelovig en spreek geen Zweeds. Beetje jammer van tijdswinst door het vroege opstaan. In iedergeval ben ik bij het hotel afgezet. Wel grappig om te zien dat er in de bar alle goude, platina, zilveren en weet ik veel wat voor platen hangen. Redelijk succesvolle band kun je wel stellen. De beste man heeft ook een alleraardigst hotel met erg veel mooie orginele foto’s aan de muur hangen. Kurt Corbain, The Stones, Jimmy Hendrix en ga zo maar door. Kerk en musea bezocht en dat alles voor 11:00 in de morgen. Lang niet gek dacht ik zo. Hierna begon ik aan een bijna 20 kilomter lange strandwandeling. Zalig weertje op m’n dak en heb dan ook een aantal kilometer op blote voeten gelopen. Intens genieten vandaag. Bijna aan het einde van de dag kwam ik een Zweeds/Schots gezin tegen die mij voor de late lunch en koffie uitnodigde. Helaas gingen ze ’s avonds weg naar hun echte huis en lieten hun vakantiehuisje weer achter, anders was een slaapplek al geregeld. Terwijl we naar hun huisje toeliepen kwam ik een ouder Zweeds/Duits echtpaar tegen die me direct een slaapplek aanboden. Ik wilde eigenlijk nog 5 kilomter verder lopen, maar nu alles alweer in kannen en kruiken zat heb ik dat plan ook maar weer overboord gegooid. Dus eerst met het gezin mee om gezellig een bakkie te doen en vervolgens naar m’n slaapadres toegelopen. Heel lekker gegeten en lekker met de voetjes op tafel Engelstalige crime-series gekeken. Het was echt een hele gezellige en drukke dag. Veel mensen ontmoet en m’n kop weer verbrand! Dit soort dagen maken deze reis echt onvergetelijke leuk.

Dag 129 (120^e loopdag) Falkenberg

Wat een dag, wat een dag! De titel geeft al aan dat ik wat heb meegemaakt. De dag begon met een goed ontbijt vergezeld door een brandende zon. In opperbeste stemming dan ook op pad gegaan. Vrolijk fluitend langs de kust gelopen door echt bijzonder mooie stukken natuurgebied. Later liep ik langs een golfbaan waar ik uit de aangrenzende sloot nog 7 golfballen een verlenging van hun werk-carriere heb gegeven door ze terug de green op te helpen. Vond ik zeer nobel van mezelf. En na deze zware en dappere reddingsoperatie heb ik dan mezelf dan ook een heerlijke pauze in een duinpan gegeven. De rest van de dag liep ik gewoon als een trein en zong ik harder (en beter) dan de toppers in concert denk ik. Wel stuitte ik vandaag voor het eerst op een slangenfamilie waardoor ik me helemaal kapot schrok. Gelukkig vertelde een andere wandelaar dat ze geen kwaad konden. Dat moet je dan maar geloven he? Op een gegeven moment stuitte ik op een rivier die in de zee uitmondde, maar te diep was om doorheen te waadden. Het enige wat ik kon doen was langs het water omhoog te lopen en hopen dat ik spoedig op een brug zou stuitten. Toen aan m’n enkels in de glibberige klei modder heb ik staan ploeteren om door takken en struikgewas mezelf een weg naar een brug te vechten, maar uiteindelijk zat ik gewoon vast in een soort van naar en vervelend stuk ondoordringbaar natuurgebied. Maar gelukkig kwam daar een stel aanvaren op een soort van zelfgebouwd vlot van 2 aanelkaar geknutselde kano’s met een fluistermotortje die mij wel naar de overkant wilde brengen. (Foto’s!) Erg grappige ontmoeting op een moment dat het me niet beter uit had kunnen komen. Toen ik zo rond 16:30 alweer een tijdje over het strand wandelde kruiste een oudere man mijn pad en raakte ik met hem in gesprek. Hij had een tijd in Belgie gewoond en sprak zodoende dus een beetje Nederlands. Hij wees naar een klein eilandje (bij laag water kun je er heen lopen) en vertelde me dat hij net opweg was naar de sauna die daar opstond. Hij nodigde mij uit met als mooie bijkomstigheid dat hij wat pilsies in z’n tas had zitten. Dus 5 minuten nadat ik deze vreemde had ontmoet zat ik naakt naast hem pils te drinken in een sauna op een eilandje met een uitzicht waar je helemaal stil van wordt! Zo’n een geweldige plek. Helemaal top. Daarna moest je gewoon naakt de zee in om af te koelen en weer de sauna in uiteraard. Het was een hele mooie ontmoeting op een hele bijzondere locatie. Helaas kon hij me geen slaapplek aanbieden omdat z’n vrouw ziek was, en zodoende moest ik nog 5 kilometer verder naar Falkenberg. De volgende dag zou m’n vader hier komen om m’n nieuwe schoenen af te leveren. Een slaapplek vinden ging niet echt vlot, en door dat hele sauna avontuur was ik pas om 20:30 in het stadje. Toen moest ik nog eten kopen en liep ’t allemaal wat matigjes. Dus in parkje midden in de stad m’n tentje beschut opgezet en m’n eten op een picknick tafeltje naar binnen geschoven. Om 22:30 lag ik plat. Net toen ik halverwege dromenland was werd de nachtrust bruut verstoord door m’n telefoon. Ene Zweedse Jenny aan de lijn. Ik snapte er eerst niet zoveel van maar ze had via via van mijn verhaal gehoord, en door persoonlijk ervaringen met kanker was ze nogal onder de indruk van mijn reis dat ze besloot me te gaan helpen. Ze had dus voor die avond een heel chill hotel aan het strand voor me geregeld! En daarbij ook nog een taxi die me direct kwam ophalen. Moest ik wel al m’n spullen binnen 10 minuten ingepakt hebben omdat de taxi er dan al was. Normaal duurt dat ruim een half uur, maar het is gelukt om alles er in te proppen. Rond 23:30 liep ik dan ook mijn hotel binnen. Eerst wilde ik tegen Jenny zeggen dat ik al lag te tukken en het allemaal wel best vond, maar toen bedacht ik me dat ik tegen de man in de sauna een heel verhaal had opgehangen dat deze reis alleen maar zo leuk is omdat ik alle kansen die mensen me geven gelijk aanpak. Dus tsja, dat moest in dit geval dan ook maar, en achteraf had ik er zeker geen spijt van. Kijk op http://www.strandbaden.se om te zien welk hotel zo vriendelijk was om mij te helpen.

Dag 130 (121^e loopdag) Varberg

In de ochtend werd ik al om 08:00 gebeld door Jenny. Of ik ook niet met een groot artikel in de plaatselijke krant zou willen staan? Nou, als we dan toch wakker zijn kan dat gelijk een mooi begin van de dag zijn. Dus terwijl ik m’n ontbijt zat te nuttigen legde ik tegelijk een interview af. Altijd leuk een beetje extra aandacht voor deze reis. Toen ging ik door naar de SCA fabriek waar m’n vader ook zou zijn. Altijd leuk om na een maand weer eens je pa te zien. En dan nog wel in Zweden. Hij moest in en rond Falkenberg zijn, en zodoende ben ik in de ochtend bij hem in de vrachtwagen gebleven. Leuk dat je er even was en bedankt voor m’n nieuwe schoenen. Toen hij weer door moest naar Helsingborg richting het zuiden ben ik weer verder gaan lopen naar het Noorden. Niet zoveel spannende en mooie dingen als de dag ervoor beleeft, maar weer volop zon en lekker genieten. Het zoeken naar een slaapplek verliep weer niet heel soepel, en helaas kreeg ik ook geen telefoontje van Jenny haha.. Toen ik tegen 21:00 maar richting een camping liep kwam ik lang een meer waar vogelspot huisjes in het riet stonden. Droog, schoon & veilig! Want wie gaat er nou ’s nachts volgespoten? Dus in de resten van het laatste licht m’n matras opgeblazen en ik ben helemaal geen vogelfanaat, maar als er honderden vogels aan het kwetteren zijn tegen een paarsrode lucht en je zit in je eentje in een natuurgebied is dat toch best een bijzonder moment. Ik geniet de laatste dagen erg veel van mijn reis, en ben blij dat het allemaal zo lekker gaat!

Dag 131 (122^e loopdag) Frillesås

Bz’er voor 1 dag! Vandaag zou ik in de krant staan. Altijd spannend natuurlijk wat de bladen over je typen ;) haha.. Toen ik rond 11en even van het toilet gebruik ging maken in een vogelspotmuseum werd ik bij binnenkomst direct herkent. He jij bent… het leverde een heel leuk gesprek, een broodje gehaktballetjes, een kop thee & een slaap adres in Gothenburg op. Toen ik verder aan het lopen was hebben er een aantal keer mensen getoeterd en gezwaaid. Een paar fietsers die het amazing vonden wat ik deed, en toen ik rond 14:00 door een ander dorpje liep kwam er een man naar buiten gelopen uit een bedrijfskantine en die vond dat ik “crazy dutch guy” bij hem moest eten. Dus in de middag 2 dikke gehaktballen met aardappels en groenten gekregen vanwege het artikel in de krant. In de avond bij een camping weer een gratis houten hutje mogen bewonen. Er was verder helaas geen elctra, maar het is uiteraard altijd beter dan m’n tent. Dit is het artikel trouwens op de website http://hn.se/nyheter/halland/1.1189122-hollandare-vandrar-genom-europa Maar in de printkrant was het nog een stuk uitgebreider.

Dag 132 (123^e loopdag) Kungsbacka

Vandaag heb ik de kust een beetje verlaten en heb ik de hele dag parallel aan of op de autoweg gelopen. Beetje jammer eigenlijk, maar had weinig zin om 10 extra kilometer te lopen. On top of that gingen ook m’n oordopjes voor m’n Ipod stuk waardoor ik met een goeie dosis hoofdpijn en een grotere hekel aan auto’s de dag heb afgesloten. Ik in een boekje het telefoonnummer van een hotelletje gezien, en Jenny even gesmst of zij niet even wilde bellen voor mij! En ja hoor.. Ik ken haar totaal niet, maar deze vrouw kreeg het weer voor elkaar om mij gratis te laten overnachten! Super. Ter plekke heb ik er nog een lekker maaltje weten bij te praten en ook een ontbijtje zou op mij staan te wachten.

Dag 133 (124^e loopdag) Gothenburg

Wederom een dagje asfalt lopen. Wel nog met een lekker ontbijtje begonnen, maar dat was dan ook wel het hoogtepunt van de dag. Mijn gevoel liet me vandaag in de steek, en zodoende was het nog een hele zware dag. Ondanks dat het strakblauw met brandende zon was had ik m’n emotionele dieptepuntje wel te pakken. Ik was namelijk ’s middags in de zon in een mooi park van Gothenburg gaan zitten dat bomvol met gezellige mensen zat. Normaal zou ik dat ook in Nederland doen en zijn dat de meest ultiem chille middagen die ik me maar kan voorstellen. Open en sociaal als ik ben had ik gewoon bij een grote groep lui een praatje kunnen maken en ongetwijfeld kunnen aanhaken. Maar ik was even helemaal klaar met dat gebrabbel over deze reis. Had gewoon vrij veel behoefte om even over alledaagse onzinnigheden te praten met m’n eigen vrienden in plaats continu met vreemden opgescheept te zitten. Slaapplaats was al geregeld maar die mensen zouden pas om 19:00 thuis zijn, en zodoende zat ik daar dus mezelf in de put te praten in m’n eentje in een park! Bah. Toen ik met de tram bij Tom & Linda arriveerden was ik dan ook aangenaam verrast hoe leuk deze mensen weer waren. Bij het begin hebben we het heel even over m’n reis gehad, maar de rest van de avond over heel veel andere dingen waardoor ik m’n klaagzang van die middag alweer direct vergeten was! Tot 3 uur ’s nacht allerlei soorten vodka’s, drankjes en zelf hollandse jenever gedronken met z’n drieen. Echt enorm gelachen. En aangezien m’n oom de volgende dag met z’n vriendin langs zou komen werd er toch al niet gelopen waardoor het nog lang heel gezellig was.

Dag 134 Rust in Gothenburg

Lekker uitgeslapen en rond 13:00 ben ik de stad in gegaan. Ik moest nog nieuwe kaarten hebben voor de volgende delen van mijn route en zodoende kwam ik bij de Naturkompaniet uit http://www.naturkompaniet.se Dit is de betere outdoorzaak van Zweden. Hier bedacht ik me opeens ook dat ik al 3 maanden met een kapotte tentzak rondliep, dus deze kon ik ook gelijk vervangen. De aardige medewerkers vonden mijn reis en mijn doel zo bijzonder dat ik spontaan al m’n spullen gratis van ze kreeg. Dus nog even een mooi fototje voor de winkel gemaakt (zie fotos) als wederdienst. Echt zo leuk dat ze het zelf aanboden. Een uurtje later kwamen Frits & Annemarie aan met de auto. Met z’n drietjes in de Mercedes cabrio door de stad naar een hotel gegaan. Heel mooi hotel voor het centraalstation gevonden waar we zouden verblijven. Rond 17:00 lekker op het terras in de zon gezeten en heerlijk lopen praten over veel dingen die ik kende! Dus in tegenstelling tot gister voelde ik me opperbest. Het kwam voor mij ook precies op het goede moment dit bezoek. ’s Avonds lekker uit eten geweest en nog lekker een paar uurtjes lopen Black-Jacken aan een tafel in het restaurant. Helaas verspeelde Frits en ik binnen weinig tijd al onze munten, maar gelukkig kon Annemarie het allemaal weer een beetje terug verdienen. Een hele leuke avond gehad, en slapen in het hotel ging ook prima na zo’n avond haha..

Dag 135 Rust in Gothenburg

Frits heeft mij voor nog een nachtje geboekt hier in het hotel, zodat ik er nog een lekker rustdagje bij heb. Eerst nog met z´n drieen wat delen van gothenburg bekeken, waarna het rond 15:00 weer tijd was om gedag te zeggen. Super dat jullie even op en neer zijn gereden om mij te bezoeken!! Ik heb het de rest van de dag lekker rustig aan gedaan en een beetje in het park gezeten. Goed uitgerust kan ik morgen dan de 4000 kilometergrens gaan passeren!!..

New Blog.. Half English, half Dutch

Blog update!

Nederlands staat eronder..

Photo’s are here: http://www.flickr.com/photos/56603631@N07/

I Promissed some Danish people that I would write an English Summary from now on, so here it is!

My first Danish night was at http://krusaacamping.dk-camp.dk Here I could stay in a nice little Hytte for free. Thanks for that. After I woke up I realized that I didn’t want to walk true the mainland of Denmark but along the south-coast. Therefore I went straight heading east to Sønderborg. Was a very nice walk along the coast and I experienced immediately that I wasn’t in Germany anymore. In the town I couldn’t get any help at the hostel because they were fully booked. When I went a bit further to Madeskov camping I could set my tent up for free. While I was busy doing that the owner told me I could just as well sleep in the hytte that he had there. Very friendly of him, en of course very welcome since I sleep rather in a hytte then in my tent. Next day I walked to the ferry that goes to Ærø. I was told that the weather was better on the islands, but unfortunately that was most definitely not true. Heavy rain and a lot of wind didn’t help me really to see the beauty of the island although I do believe that in the summer this is a very nice place. This night I stayed for free with the very nice people of http://www.villablomberg.dk/ This is a hostel, but also a school for children that have problems with learning. And here on this peacefully island they have all the time and space to this with the help of a few very devoted teachers. Or as the children themselves say: Friends. I had the privilege to look in their live for one day and had a great time there. The next morning I found out that the ferry I wanted to take on some other island doesn’t go in the summer. Therefore I had to reschedule my trip again and went north to the island Fynn to Svendborg. Not much walking today because the ferry did most of the work. I slept at the place of two guys I met true couchsurfing. They were living in a nice and filthy dorm for students, so for me it felt a little like home haha.. The next day it was north in the direction of Nyborg. It was an absolute beautiful day that I walked mostly on the shoreline. I really loved al the little holiday cottages that you Danish people build everywhere along the coast. If I ever have a big load of money I will most definitely will try to buy one here! When I heard that the camping where I was looking for was closed I was very lucky that the family Friis from Bøsøre took me in for the night! Lucky for me I could sleep in the biggest bed ever (for me) Never slept in a bed that measures 360cm by 210cm! Thanks for that experience, the nice conversations en the meals! I won’t forget it. The day after was a very windy of stormy day. Hand gloves, hats and windstoppers were all necessary to survive this terrible day. Luckily I could catch the train at Nyborg to the other side of the water. Sometimes it’s good that you have so many island haha.. At Slagelse (pronounced Sleeeszse) I had much difficulty finding a sleeping place. Hostal was fully booked and the nice person behind the counter wouldn’t let me stay at the piece of campinggrass, because it wasn’t opened jet. Grrr.. thanks for helping me out man. But lucky me, i met Ronnie! Ronnie is a really cool 29 year old Sleeezsener or something and he took me in. Not only did he took me in, he took me with some of his other friends along for a good night drinking at Copenhagen! What a heroe. Next day I chilled at his place and did some laundry. Thanks you so much for giving me a day of rest there! Had a great time with you. Next day was in the direction of Roskilde. Not a very interesting day, since the agriculture landscape doesn’t get me enthusiastic. Wanted to stay at camping http://gedebjerg.dk/ just a place for my tent for free, and asked if it was maybe possible to sleep in one of his hytte for one night. But the bastard just laughed at me and treated me like a bum. And wondering if I was an idiot to think that he would help me! So my advice; don’t go to that ass! So when I found another camping 8 kilometer further I saw that it wasn’t allowed for tents to stay there. Since it was already very late, and I’m done with the whole “looking for a sleepingplace” story was is just planted my tent illegal on the side of the camping. Only when I woke up I heard that the owner was already working on the other side of the fence. Therefore I had to pack everything really quiet so he didn’t hear me. After almost an hour I had everything packed as quiet as possible and could sneak out! Yeah. After some 25 kilometers I reached Roskilde and this is where is sleep trough couchsurfing with Helle and her family. Thank you very much that I could sleep here and use the internet for blogging!!..

That’s all for this time…

In het Nederlands dan

Dag 115 (107^e loopdag) Sonderborg

Lekker geslapen in m´n eigen gekke hutje! Vannacht begon ik opeens te denken waarom ik eigenlijk door het binnenland van Denemarken ga lopen terwijl ik van water, havendorpjes en fjorden houdt? Ik loop toch al lang genoeg door de binnenlanden van verschillende landen? Dus vanmorgen op de kaart gekeken en m’n orginele plan weer compleet omgegooid. Ik loop nu richting het oosten via de zuidkust van Denemarken. De bedoeling is om nu bij Kopenhagen de grens met Malmo over te gaan, en dan de westkust van Zweden te volgen naar Gotheburg om dan daar het binnenland in te gaan.. Maar goed, alles kan nog weer wijzigen uiteraard. Maar wat een mooie eerste dag was het! Ondanks dat ik amper 10 kilometer over de grens was had ik al echt het idee dat ik in een andere wereld liep. De hele dag over een zandpad/strand langs het water gelopen met zeer mooie uitzichten. Echt genieten. Uiteindelijk kwam ik in Sonderborg aan maar daar wilde een hostel me niet aan een slaapplaats helpen helaas. Hij stuurde me door naar een hostel 5km verderop. Dus dat was weer een klein uurtje lopen, maar verdraaid, ook hier waren de mensen niet van plan om mij een nachtje gratis te laten logeren. Deze mensen stuurde me weer naar een camping 3 kilometer verderop en ondertussen was het al 19:30 geworden. Gelukkig mocht ik hier gratis m’n tentje opzetten! Toen ik daar net mee begonnen was vertelde de eigenaar dat ik ook wel een nachtje in een van z’n trekkershutjes gratis mocht slapen. Dus snel m’n tent maar weer ingepakt, en zodoende zit ik dus alsnog droog, warm en gratis! Lekker op de valreep, maar ik vind het best. Wat me wel opvalt zijn twee dingen: 1, Veel mensen spreken hier wel Duits, maar geen Engels. 2, Het begint hier allemaal al lekker duur te worden. Brood kost meer dan 3 euro, en ook drinken is niet echt goedkoop. Maargoed, wellicht dat ik nog veel dingen van mensen toegestopt krijg waardoor ik toch binnen m’n budget blijf.

Dag 116 (108^e loopdag) Aeroskobing

Vanmorge was het nog iets van 17 kilometer naar de veerboot toe, en deze mocht ik geheel langs een doorgaande weg voor vrachtwagens en personenwagens lopen. Verder was het bewolkt, koud en winderig, maar wel droog. Had dus voor het eerst sinds lange tijd handschoenen en al m´n andere lagen maar weer aangedaan. Ik heb mezelf gratis aan boord weten te praten, en dit scheelde gelukkig ook al weer 16 euro! Toen de boot net wegvaarde zat ik nog aan Nederland te denken waar men altijd zegt dat het weer op de eilanden vaak beter is als op het vaste land. Enkele minuten later werden deze zonnige gedachten weggespoeld door het regen wat op de ramen kletterde. Helaas, geen mooi weer! Een klein uurtje later met m´n regenjas aan de klapperende wind in gelopen. Dat was een domme zet om het vaste land te verlaten zeg. Ik kan wel inzien dat het eiland normeel heel karakteristiek is, vol charme met z´n kleine boerderijtjes. Maar als de striemende regen bij een graad of 8 je broekdoorweekt en je benen verkleumt laat aanvoelen zie je dat even niet zo duidelijk. Het profiel van de hak van mijn schoenen heb ik er ook al ruim en breed afgelopen waardoor het zeer interessant was om over de glibberige modderpaden te lopen. Het zat een beetje tussen klunen en schaatsen in. Een geweldige rondetijd zal ik wel niet hebben neergezet aangezien ik me een kleine 10 keer aan een boom moest vasthouden om niet weer op m´n plaat te gaan. Maar eerlijk is eerlijk, het is echt een mooi eiland. Wel een beetje een domper is het feit dat ik flink last van m´n linker enkel heb, en ik de oorzaak hier nog niet van achterhaald heb helaas. Uiteindelijk na vragen en vragen bij een soort van Hostel aangekomen waar een gedeelte ook voor licht authistische kinderen gereserveerd was. Deze jongeren (3 stuks, maar normaal 6) in de leeftijd van 17 tot 20 worden hier onderwezen in veel dingen. Het is een soort van laatste kans omdat andere instellingen/scholen ze niet wilde meer konden helpen. Althans, dat is wat ik van het hele verhaal begreep. Er waren hele aardige begeleiders en hebt best wel leuk gelachen met een van de jongens. Ze waren echt ondersteboven van het feit dat iemand zo’n stuk lopend kan doen, en ik heb dan ook veel oooeehss en aaaahhss te horen gekregen toen ik m’n foto’s liet zien. Later nam een van de begeleiders me apart om me te vertellen dat ze heel dankbaar waren voor het feit ik daar was omdat het die jongeren schijnbaar helemaal open stelde. Altijd motiverend om te horen! Uiteindelijik heerlijk geslapen na drie uur foto’s te laten zien en verhalen te vertellen haha..

Dag 117 (109^e loopdag) Svendborg

Vanmorgen gezellig met z´n allen ontbeten. Een van de jongens was jarig vandaag en dit werd dan ook aan het ontbijt gevierd. Toen ik met een van de begeleiders mijn route aan het bepalen was kwam ik er acher dat een bepaalde veerboot, eentje met essentiele waarde voor mijn planswijziging van laatst, niet meer vaart. Zwemmen was helaas ook geen optie, dus terpleke mijn plannen maar weer veranderd. Zodoende daar bepaald dat ik de veerboot naar het noorden zou nemen naar het eiland Fyn. Dit is het middenstuk van Denemarken waar ook Odense e.d. ligt. Via couchsurfing heb ik terplekke een slaapplaats in Svendborg geregeld voor die avond, dus dat ging ook lekker voorspoedig. Een van de begeleiders vroeg of ik bleef lunchen, want er werd door de kok zelf pizza´s gemaakt. Aangezien ik toch al echt last van m´n enkel had, de boot pas in de middag kon nemen besloot ik er maar een halve rustdag van te maken. Dus vandaag alles op m´n dooie gemak kunnen doen. De pizza´s waren heerlijk en na een groepsfoto met z´n alleen ben ik richting de boot weer gelopen. Wel jammer dat ik niet die andere eilanden kan zien, maar dit gedeelte is ook nieuw voor me. Met een mooie Hollandse glimlach heb ik ook deze overtocht voor niks kunnen maken, waardoor ik de veerdiensten van Denemarken uiteraard zeer erkentelijk ben. In Svendborg aangekomen had ik ook binnen no-time m’n onderkomen voor deze nacht gevonden. In een gezellig maar smerig studentenhuis, het deed me behoorlijk aan m’n oude huis denken waardoor het eigenlijk dus een heel mooi studentenhuis was! Lekker vegetarisch gegeten en een paar biertjes met de jongens gedronken. Deze avond lekker op tijd gaan slapen, want morgen moest er uiteraard weer gewoon gewandeld worden.

Dag 118 (110^e loopdag) Bøsøre

Vandaag was echt een hele mooie dag. Iemand had me verteld dat de kust echt de moeite waard was om langs te lopen, en deze persoon had zeer zeker gelijk. Het was dan alles behalve de snelste weg, want na een hele dag lopen ben ik ongeveer 25 kilomter opgeschoten. Deze hele dag heb ik dus eigenlijk aan het water gelopen. Veel tussen strandhuisjes en strand in, waardoor ik erachter ben gekomen dan veel Denen een 2^e huisje aan het strand bezitten. Heel veel schattige kleine houten bungalootjes waar ik er ook wel erg graag een van zou willen hebben. In Nederland is volgens mij 95% van de hele kustlijn of bebouwd met normale huizen of dijk of agrarisch. Die andere 5% waar ik op gok weet ik eigenlijk niet wat dat moet zijn haha.. Maakt ook niets uit. Waar het hier om gaat is dat Denemarken, doordat het uit veel eilanden bestaat, ontzettend veel kust heeft waar niets tot weinig mee gebeurt. Hierdoor zijn die huisjes ook vrij goedkoop naar maatstaven van dit aardig dure land. Nu ik dit terug lees is het een erg goed verhaal geworden. Bondig en kort. In iedergeval heb ik een heerlijke dag gehad. Toen ik een mevrouw vroeg of er ergens in de buurt ook een camping was vertelde ze me dat deze nog niet open was. Gelukkig was deze vrouw wel zo hartelijk om mij een slaapplaats bij haar en haar man aan te bieden. Lucky for me was dit een vrouw die nog wel eens impuls aankopen wilden doen. Zodoende lag ik op het grootste bed waar ik ooit in heb geslapen volgens mij 360cm bij 210cm. Had ze in een opwelling gekocht op een veiling, maar omdat het bed zo groot was zag ze haar man meestal pas de volgende ochtend bij het ontbijt weer haha.. Een kleiner en knusser bed had toch na een tijdje weer hun voorkeur.

Dag 119 (111^e loopdag) Slagelse

Toen ik wakker werd hoorde ik het al lekker waaien! En helaas voor mij stond er voor deze dag een kleine storm op het menu. Het waaide een kleine windkracht 7, en de vrachtwagens die van het eiland Fyn (Odense) naar Sealland (Kopenhagen) wilden gaan mochten dit in de middag niet eens doen! Kun je nagaan! Het eerste gedeelte van mijn reis vandaag verliep dan ook wat langzaam omdat mijn tas zo nu en dan er vandoor wilde gaan met mij. Het was wel weer een mooi gedeelte waar ik doorheen moest lopen en dat maakte het allemaal zo erg nog niet. Van Nyborg moest ik de trein over de brug nemen aangezien het verboden voor wandelaars en fietsers is om hier overheen te rijden. Aan de andere kant aangekomen viel het met de wind gelukkig wel aardig mee. Eenmaal in Slagelse aangekomen vond ik op internet een hostel. Ik had een beetje pech denk ik, want het zat weer eens vol. Gelukkig was er wel een camping naast/bij het hostel. Dacht ik. De zeker niet meewerkende medewerker (hij deed z’n naam geen eer aan) vertelde me dat het veldje nog niet geopend was. Dus ik vragen of ik niet gewoon m’n tent er voor 1 nacht op kon zetten ondanks dat schijnbaar het seizoen nog niet begonnen was. Nein! Wat ik ook probeerde ik mocht er niet overnachten, op het veldje dat schijnbaar openingstijden heeft. Ondanks dat het er gewoon was. Dus maar weer terug gelopen naar het centrum zonder aanknopingspunten. Toen ik twee maal “normaal” uitziende mensen had aangesproken met mijn plan en vertelde of ze me konden helpen met het vinden van een slaapplaats, en hier twee maal bot op ving, ben ik weer terug gegaan naar het cafe waar internet was om B&B’s te vinden. Naast mij in dat cafe zaten twee normaal uitziende gasten, en ik dacht; wat ik op straat kan, kan ik natuurlijk ook hier nog een proberen. Een van de jongens, genaam Ronnie, vond het allemaal wel mooi en nodigde me bij hem thuis uit. Hij had alleen wel plannen voor de avond om naar Kopenhagen met de trein heen en weer te gaan om daar een gezellig avondje te stappen. Hij vroeg mij mee, maar ik moest nee zeggen omdat het allemaal wel wat prijzig is hier. Schijnbaar heeft Ronnie een goede baan want hij stond er op om alles voor me te betalen en zou niet weggaan zonder mij! Toen ik zei; da’s toch wel erg duur allemaal zei hij; Jij weet niet wat ik verdien! En dat was waar haha.. Dus z’n aanbod aanvaardt en een super mooie nacht in Kopenhagen gehad. Daar bij vrienden blijven slapen en aangezien ik toch last van m’n enkel had een mooi dagje rust ingepland

Dag 120 Rustdag Slagelse

Tegen het einde van de ochten de trein terug naar Slagelse gepakt, en daar de hele middag op Ronnie’s dakterras gezeten. Heb zelfstandig m’n jas met naald en draad weten te maken! Dat was wel het meeste dat ik deze dag gedaan heb. De heer des huizes was zelf de hele middag weg, omdat hij schijnbaar iets belangrijks doet in de ICT business en er bij een Deense krant de hoofserver gecrashed was. Dus zijn nogal riante woning had ik voor mezelf! Owja, heb wel 2x kebab gehaald. Lunch en avondeten haha.. Als je dan toch een dag zondigd, dan maar goed. Deze avond maar weer optijd en alcoholvrij naar bed, maar heb een mooie tijd met Ronnie gehad.

Dag 121 (112^e loopdag) Kirke Eskilstrup

Toen ik wakker werd brande de zon al lekker. Ben dus maar gelijk in kortebroek van start gegaan. Lopen ging heerlijk ondanks dat m’n ipod na 5 minuten al leeg was. Het was wel een vrij saaie dag aangezien het om een weinig spectaculaire argrarische omgeving gaat. M’n foto reportage van vandaag bestaat dan ook uit 3 min of meer dezelfde foto’s. Akkers, boerderijtje en wat zon. Toen ik bij een camping aankwam en over mijn reis vertelde begon de eigenaar hartelijk te lachen en liep weg. Ik was vrij verbaasd en ik snapte niet of dit nou positief of negatief voor mij was. Na 5 minuten wachten liep ik ‘m maar achterna. Het was dus negatief. Of ik niet begrepen had dat hij geen bedelaars wilde helpen en of ik wel lekker bij m’n hoofd was. Owja, waar ik het lef vandaan haalde om te vragen of ik gratis mocht overnachten op zijn camping. http://gedebjerg.nl/ Dit is ‘m! laat deze hufter alsjeblieft links liggen mocht je daar op vakantie gaan. Sukkel. Maar goed, toen moest ik dus verder en helaas waren er niet veel campings in de buurt. Na een tijdje met een lokale bewoner gepraat te hebben heeft deze me naar een nabijgelegen camping gebracht. Het was ondertussen al goed laat geworden maar dit was dus een camping waar mensen met caravans vaste staanplekken hadden en tenten niet toegestaan waren. Maar gelukkig waren er in de weidse omgeving geen andere campings meer. Dat werd dus maar weer wild kamperen. Op een afgesloten stukje waar een grote plantenkas stond heb ik de boel neergezet en lekker geslapen.

Dag 122 (113^e loopdag) Roskilde

Ik werd deze morgen wakker van een rammelend hek en het geluid van opengaande sloten, vlak naast mijn tent. Da’s uiteraard geen goed geluid bij het wildkamperen op iemands eigen terrein. Deze vent heeft bijna een uur staan vegen en praatjes stan maken aan de andere kant van de schutting waar ik sliep. Ik heb er dan ook bijna een uur over gedaan om m’n hele zooi weer in te pakken omdat ik het zo ssssssstilletjes mogelijk deed. Had geen zin in een aanvaring met een boze Deen. Maar na een uur alles tergend langzaam gedaan te hebben om bijvoorbeel ritsgeluiden te onderdrukken kon ik ongezien het hazenpad kiezen! Jeeeej. Voelde als een hele overwinning haha.. Ik hoefde maar iets van 25 kilometer naar Roskilde te lopen en zou hier ook blijven omdat ik er al een overnachting via couchsurfing geregeld had. In het begin van de middag kwam ik hier ook al aan. Net weer lekker vegetarisch gegeten, en nu hard m’n blog aan het bijwerken zo dat jij het resultaat nu kan lezen! Nog 34 kilometer en dan sta ik morgen alweer in Kopenhagen! Zo kom je er nooit.. en zo 2 keer in een week! Tot een volgende keer!!

Einde van Duitsland alweer..

Foto's heb ik nog niet kunnen uploaden, maar als dit gedaan is staan ze weer hier: http://www.flickr.com/photos/56603631@N07/

Dag 105 (97^e loopdag) Mollberg

Vanmorge om 09:00 net voor dat ik even lekker wilde gaan ontbijten, stonden er zowaar 2 reporters op de stoep bij de familie Siemer. Voor mij! Bij de eerste was het allemaal wat lastig om met mijn middelmatige Duits nog een beetje goed uit de verf te komen maar met de hulp van Manfred, de heer des huizes, kwamen we gelukkig een heel eind. Bij de tweede reporter kwam ik er na heel wat kromme Duitse zinnen achter dat ze perfect Engels sprak. Vanaf dat punt werd dan ook allemaal wat makkelijker. Als het goed is heb ik dus in de “Nordwest Zeitung” en de “General Anzeiger” gestaan. Als het goed is zouden beide reporters mij ook de artikelen mailen. Helaas heb ik van beide gebeurtenissen geen harde bewijzen… maar waarom zouden ze anders al die moeite doen toch? Lopen ging wel aardig, ondanks het feit dat ik al 2 dagen het gevoel heb dat de buiten-zijkant van m’n voeten gebroken zijn. Hopen dat ’t gewoon weer even wennen voor de pootjes is. ’t Weer was zo zo waardoor pauze houden niet heel chill was vanwege de koude wind. Het volgende stukje is serieus bedoeld, en oprecht gemeend!

Die handdoeken verlies ik niet keer op keer om aandacht te trekken of omdat ik het zelf zo ontzettend grappig vind. Maar om een of andere reden zie ik ze niet hangen als ik m’n tas inpak L Het grappige was dat ik het er nog deze ochtend met Manfred en Monieka over had over hoe precies ik m’n tas keer op keer inpak om niets kwijt te raken. En zul je verd….. weer zien hoor. Handdoek nr. 5 is vergessen. Die sporthanddoeken kosten me trouwens tussen de 14 en de 18 euro.. Zucht.

Toen ik bij m’n eindbestemming aankwam in Wiefelstede moest ik weer op slaapplaatsen jacht gaan aangezien mijn gezin van vannacht hier geen connecties had. In Frankrijk werkte het al 2 keer om in de Apotheker om raad te vragen, dus waarom zou je aan een goed concept sleutelen? En gelukkig werkte het ook dit keer. De Apotheker belde met een gasthoff 3km verderop. Deze vrouw vroeg normaal €30,- voor 1 persoon, maar ze wilde mij voor €15 wel van straat helpen. Toen ik vertelde dat ik helaas niet op haar aanbod in kon gaan, maar haar wel ontzettend vriendelijk bedankte voor het tegemoet komen was ze om. Ik mocht toch gratis slapen in haar hotel! Met ontbijt, en uiteindelijk stond er zelfs nog een goeie berg pasta als avondmaal op de tafel. Het Hotel wat Britta runt is http://www.hof-mollberg.de Het ligt aan de Viking fiets route van Emmen naar Skagen, dus als je hier ooit bent ga dan hier langs! Superfijne kamers met dito bedden. Ik heb er een mooie en gezellige avond beleefd. ’s Avonds hebben haar man en mij nog goed geholpen met het plannen van de volgende dagen. Ontzettend bedankt nog.

Dag 106 (98^e loopdag) Ovelgonne

De ochtend begonnen met een MEGA-ontbijt. Heerlijke broodjes, verse eieren yoguhrt, koffie, jus en nog wel wat meer. Kon gelukkig ook nog wat in m’n tas stoppen haha. Ging dus goed opweg weer. Zonnetje scheen weer aardig vandaag, maar er stond echt nog een fikse koude wind. Heel bijzonder was de dag niet behalve dan dat ik bij 2 van m’n 3 pauzes per ongeluk in slaap ben gevallen en hierdoor meer dan een 1,5 uur dag kwijt daar aan was. Nou, dan zal ik het wel nodig gehad hebben denk ik. Britta had al een vriendin van haar in Ovelgonne gebeld en deze vriendin had in het enige hotel van het dorp gevraagd of ik daar ook mocht slapen. Rond 5^e kreeg ik het nummer van het hotel en de gastvrouw vertelde me dat ook hier een warm en gratis bed (met wederom gratis internet!!!) te wachten stond. Lekker rustig dagje dus gehad met een even zo rustig avondje. Beetje 2 and a half men kijken, en een lekkere halve liter Erdinger Weisbier! Kon niet beter. Owja, het adres van dit hotel is http://www.koenig-von-griechenland.de En ook hier was alles dik in orde! Owja, je mag alleen niet vertellen dat ik stiekem daar een handdoek weggesnaaid heb… maarja, in deze regio heb ik nog geen sportzaak gezien, en daarbij is het zondag, en ik weet ook niet waar ik vanavond weer zal slapen. Dus sorry Koning van Griekenland. Wellicht breng ik ‘m terug op de terugweg.

Dag 107 (99^e loopdag) Wellen

Wat een weer, wat een weer! Ik had een beetje moeite om m’n bed uit te komen, maar na wederom echt een dik ontbijt weggezet te hebben ging het als een trein! Ik wist al dat er in de weide omgeving geen camping te vinden was, dus het maakte geen sier uit waar ik vanavond zou eindigen. Ook een lekker gevoel. Toen ik op de pont stond te wachten de mij de Wese over zou brengen kwam ik in gesprek met een man en z’n vrouw. Alles verteld, en ze vonden het helemaal super. De pont deed er, pakweg, drie minuten over. Maar in die drie minuten heb ik van hen en de ponteigenaar: 1 gratis kaartje, 1 bratwurst mit brot, 1 zak snoep, 1 fles cola, 5 euro, gratis overgang, 3 foto’s en een leuk gesprek gekregen. Haha.. het waren drie hele snelle hectische maar gezellige minuten. En voor ik het wist liep ik weer alleen en moest ik even lachen om wat er net allemaal voorbij geflitst was. Maargoed, toen was het gelukkig weer kortenbroeken tijd. Laatst voelde me voeten nog aan als gebroken planken, maar vandaag waren het wattenbolletjes. Ik liep heerlijk, ging uiteraard weer compleet m’n eigen weg (waardoor ik halverwege en gigantisch weiland ergens op een kanaaltje stuitte en niet terug wilde gaan. Schoenen uit, tas op m’n hoofd en door het water waadden! Jammer alleen dat ’t water nog maar 4 graden was). Na bijna 38 km kwam ik uit in Beverstedt en daar was dus in de ganze omgeving geen camping. Voor een pizzeria/snackbar zag ik voetbalteam van mijn leeftijd staan. M’n hele verhaal gedaan, en sportieve gedeelte een beetje aangedikt. Uiteindelijk de hamvraag gepopt, en ja hoor: ik mocht mee eten en ergens slapen. De jongen en waar ik nu slaap woont in een dubbel huis met z’n ouders. Alleen wonen die in Nigeria waardoor ik nu dus een heel huis voor mezelf heb. Oke, ik moet wel op de bank slapen, maar who cares? Ik niet! Wederom met internet. Duitsland is echt een soort Nederland. Alles is goed geregeld, de mensen zijn hartelijk en behulpzaam.. alleen spreken ze er Duits.. maar ik tegenwoordig ook.

Dag 108 (100^e loopdag) Hemmoor

Vanmorgen hoefde ik niet eens te wachten op de wekker om wakker te worden, ook kreeg ik niet de kans om lekker te snoozen. De rolluiken in dit huis reageren namelijk op het licht, dus toen het half 7 was gingen de rolluiken omhoog, en was slapen geen optie meer. De dag ben ik helaas met motregen en koude wind begonnen, maar de al snel was de donkere lucht verdwenen en waren er grote getalen met mooie schapenwolkjes. M´n voeten doen weer wat ze moeten doen, en het was wel weer prima. Onderweg is er wel iets verschrikkelijks gebeurd helaas; M’n pot met Speculoos is op!!! Het zit me ook niet mee. Toen ik een goeie 35 kilometer later in Hemmoor aankwam zag ik ongeveer in de eerste straat waar ik inliep een Nederlandse vlag hangen. Uiteraard heb ik daar even aangebeld om een slaapplek te regelen, maar het was een Duitse familie met Nederlandse vrienden. Gelukkig waren ze wel bereid om mij een nachtje onder te brengen. Vandaag dat ik nu hier aan de keukentafel zit te typen. Wederom een nachtje goed voor elkaar! Tot op heden hoef ik in iedergeval niet te klagen over hoe makkelijk ik aan slaapplekken kan komen.

Dag 109 (101^e loopdag) Krempermoor

Vandaag was ook weer een lekkere lentedag. Beetje wolken en een beetje zon zodat ik prima de dag door kwam. Vandaag ben ik de Elbe overgegaan met de pont van 25 minuten waardoor ik dus een lekkere pauze had op het water en toch nog vooruitkwam! Even een momentje genieten dus. Vandaag heb ik voor mezelf een knop omgezet waardoor ik nog meer op de man af om slaapplaatsen ga vragen. Eerst zocht ik nog naar een aanknoopingspunt voor een praatje of iets dergelijks, maar ik merk dat ik dus soms nog een beetje terughoudend ben. Dus toen ik in Krempermoor de eerste normaal ogende man op z’n oprit tegenkwam heb ik hem direct de juiste vragen gesteld. Uiteraard wist de beste man even niet wat hij moest antwoorden, maar hij wist redelijk goed onder mijn vragen uit te lullen. Hij hielp me wel aan het adres van de burgermeester van dit dorp. 5 minuten later stond ik dan ook bij hem op de stoep. Ja, en als hoofd van zo’n woongemeenschap kun je niet anders dan helpen toch? 20 minuten later zat ik dan ook al met hem en zijn familie aan het avondmaal! Hierna hebben we bij de brandweerkazerne een mooi bed voor mij opgemaakt, en heb ik heerlijk in m’n eigen kazerne (voor 1 nacht dan) geslapen.

Dag 110 (102^e loopdag) Luhnstedt

Een weinig bijzondere dag vandaag. Beetje avontuur gemaakt door stukken af te snijden, maar verder was het niet noemenswaardig. Zo, dat is nog eens een mooie en goeie beschrijving van deze dag. Owja, heb een heerlijke milkshake in de zon gehad! Om toch nog een beetje kleur aan het verhaal te geven. Toen ik tegen 6^e bij een supermarktje kwam heb ik daar gelijk de medewerker gevraagd of hij een plekje wist voor mijn overnachting. Hij belde met een echtpaar wat kamers verhuurde, en ook hier wederom was gratis overnachten geen probleem. Ik had dus m’n eigen vakantiewoninkje, met alles erop en eraan. Hele leuke aardige oudere mensen die zeer behulpzaam naar mij toe waren. Top.

Dag 111 (103^e loopdag) Owschlag

De dag begon nogal minnetjes met miezer, maar dit klaarde gelukkig later weer op. Na 3 uurtjes lopen was ik in Rendsburg waar er een tunnel onder het Noord-Oostzee kanaal doorloopt voor voetgangers. Wat ze hier ook hebben is een van de 12 hangveren van de wereld. En met veren bedoel ik veerboten. Maar deze boten varen dus niet, maar hangen onder een brug. Een metertje of 3 boven het water. Best wel grappig om te zien. En ik heb vandaag ook nog iets (redelijk logisch) geleerd. Normaal moet je voor veerboten betalen als je ermee naar de overkant wilt. Maar dat geldt alleen voor rivieren. Wanneer de (Duitse in dit geval) staat zelf een ingreep aan het landschap heeft gemaakt waardoor een veerboot noodzakelijk is, dan mogen ze daar geen geld voor vragen. Een feitje wat ik nog niet wist! Na de middag liep ik gewoon heerlijk in goeie regen. Niets geen miezer.. gewoon bakken aus himmel! Toen ik in Owschlag aankwam heb ik bij een B&B aangeklopt waar ik ook dit keer weer gratis mocht overnachten. Hele leuke B&B waar veel motoren langskomen, de hele gang was ook versierd met Harley Davidson onderdelen waardoor het er leuk uitzag. Kijk anders eens op www.bb-dannevirke.eu

Dag 112 (104^e loopdag) Satrup

Lekker dagje gehad! Veel kilometers gemaakt weer, iets meer dan 40 stonden er aan het eind op de teller. Het lopen ging wel goed, ben alleen wel even een stukje verkeerd gelopen omdat verschillende plaatsnamen hier nogal veel op elkaar lijken! In Schleswig pauze gehouden bij het water, wat er zeer mooi uitzag met het lekkere weer. Aan het einde van de dag begon het weer te miezeren helaas. De lente doet z’n best wel aardig, maar heeft helaas nog niet echt grip op de situatie merk ik. Maar dat zal allemaal wel goed komen denk ik.

Verder heb ik vandaag veel over mijn toekomst nagedacht. Wat ga ik, of wil ik nu eigenlijk na deze reis gaan doen? Het was 1 van de redenen dat ik deze reis uberhaupt maak: Achterhalen wat ik wil! Helaas was de uitkomst ook vandaag na veel uur denken weer gelijk aan de voorgaande keren. En dat is; Ik vind alles leuk, en wil alles proberen. Zolang het maar niet een baan is waar ik veel binnen zit. Met deze houding ga ik momenteel ook door het leven maar hoe moet ik nou sturing aan mijn toekomst geven als ik links en rechts even leuk vind? Wat ook zou kunnen is dat ik er teveel over na probeer te denken, maar de oplossing voor dit probleem zich toch pas kan aandienen als ik weer terug ben. Lastig lastig. Mocht je nog leuke en goeie ideeen voor mij hebben, hou ik me aanbevolen! Ook als je een belachelijk leuke startersfunctie zo rond september hebt hoor ik dat graag. Haha..

Terug naar de reis: In Satrup aangekomen bij de eerste de beste vakantiewoning aangeklopt en wederom was het Bingo! Heel gezellig met deze mensen de hele avond gepraat, wijn gedronken en lekker gegeten. Echt een leuke avond gehad

Dag 113 (105^e loopdag) Flensburg

Vandaag komt Frank langs! Altijd leuk om bezoek uit Nederland te krijgen. In de ochtend richting Flensburg gelopen. Frank was er iets eerder, en pikte mij vlak voor Flensburg op. Het weer was echt belachelijk lekker, en nadat we de auto in het centrum hadden geparkeerd hebben we dan snel een terras aan het water opgezocht. In de brandende zon lekker Duits witbier weggezet. Had me geen betere middag kunnen wensen. Daarbij was het ook nog eens heel gezellig, en uiteraard fijn om weer lekker Nederlands te praten. Tegen het begin van de avond een hotelletje genomen, en weer de stad ingegaan. In een typisch Duitse vreetschuur hebben voor het 2 persoons varken-ellende menu gekozen waardoor er even later 1.3 kilo aan varkensvlees (wel incl bot en vet) op tafel stond. Het was een grappige ervaring, maar of het nou echt lekker was.. M’n maag vond het niet echt een succesverhaal in ieder geval. Daarna naar een paar barretjes geweest, en het werd nog een mooie avond.

Dag 114 (106^e loopdag) Krusaa

Ik merk echt dat ik ouder begin te worden. Wat een ellende is dat tegenwoordig om op te staan na een avondje drinken. Maar goed, ’s avonds een man, ’s ochtends een man. Of iets wat daar op moet lijken dan. Frankie.. mooi dat je er was jongen! Hard gelachen, en je mag uiteraard nog een keer langskomen. Ik zou eigenlijk vandaag een rustdag houden ivm de te verwerken kater, maar aangezien de Deense grens maar 8 km verder is, leek het me ook niet echt een probleem om dus Duitsland achter me te laten na vandaag! Zodoende zit ik dan nu ook in een trekkershutje in het eerste Deense dorp wat ik tegenkwam. Weer een land gehad.. En weer dichterbij het eindpunt. Gratis slapen en gratis internet op deze camping. Wederom top. Kijk op http://krusaacamping.dk/ Owja, waar ik gister dankzij Frank achterkwam is dat ze in Denemarken gewoon niet aan de Euro doen!? Das toch gek? Ik vind het gek in iedergeval. Om deze reden heb ik dan ook momenteel nog geen cent op zak, in iedergeval niet waar ik in dit land wat mee kan. Kan ik ook weer lekker ouderwets gaan omrekenen de hele tijd. Zin an!