Dag 60 / 76

Opsomming van de afgelopen dagen:

Doordat de laptop nog steeds hartstikke dood is, volgt er nu even een opsomming van wat er allemaal voor noemenswaardige dingen gebeurd zijn. Voor het volledeige verhaal moet je het boek later maar kopen haha..

Dag 60 (52^e loopdag) La Douze

Ik had een goeie eerste dag te pakken na m’n heerlijke rust bij Cees & Anja. Geen slaapplek kunnen vinden, regen en geen lampje bij me. Hierdoor durfde ik niet in mijn tent mijn eten op te warmen. Dus in het donkerk, in de vrieskou rond 19:00 proberen te slapen zonder eten. Ik had niet beter kunnen beginnen! Nouja, sta ik wel weer gelijk met beide benen op de grond.

Dag 61 (53^e loopdag) Thiviers

De volgende dag eerst met kromme vingers van de kou geprobeerd m’n half natte/half bevroren tent proberen op te vouwen, en snel verder lopen om het warm te krijgen. De dag was lekker wisselvallig met zonneschijn en regen. Rond de middag vroeg ik aan iemand de weg en dit bleek een alleraardigste jongen te zijn die Hugo heet. Hij was net op weg naar z’n oma om daar te gaan lunchen en nodigde mij hier voor uit. Heerlijk Frans gelunched met eend, kip, bonen, aardappelen, yoghurt, kaas en uiteraard wijn. In de buurt van z’n oma’s huis stond een verlaten kasteel wat, toen we eenmaal een soort van hadden ingebroken, toch niet zo verlaten was. Schijnbaar woonde de eigenaar in 1 van de tig kamers om elektra te besparen of iets dergelijks. Maar weer ouderwets spannend als een 13 jarige die kattekwaad aan het uithalen is lopen struinen door dat gebouw. Hugo was trouwens 32 en vond het wellicht nog spannender haha. Grappige middag gehad. Slapen deed ik in een oud Katholiek klooster volgens mij. Plek voor meer dan 100 personen en we waren er met z’n tweeen. Echt zo’n vervelend oud spookhuis met veel te veel piep en kraakgeluiden, tachtig deuren aan een lange gang en vreemde schilderijen aan de muur. Waarschijnlijk m’n verdiende loon voor het rondsluipen in dat vorige spookkasteel J

Dag 62 (54^e loopdag) Flavignac

In de ochtend snel weggegaan daar! Geen foto’s van dat gebouw gemaakt want, ondanks dat ik niet bijgelovig ben, vond ik het maar een raar gebouw en dito beheerder. Het kwik komt momenteel ook ver in de ochtend nog maar nauwelijks boven nul, en waarschijnlijk is m’n vet-percentage drastisch naar beneden gegaan sinds ik 9 kilo kwijt ben geraakt want ik krijg het niet meer warm. Zelfs niet met lopen. Klapperend van de kou maar even een grote cafe au lait naar binnengewerkt, en toen ik een uur later buiten kwam was alle mist weg en liet de zon zich ook weer eens gezellig zien. Vanaf toen was het weer een heerlijke dag op 1 puntje na. Gister eindigde ik de dag met een vervelende steek in m´n scheenbeen maar die was er vandaag al heel vroeg bij. Toen ik aan het einde van de dag echt pijn had moest ik ook nog een half uur wachten op de sleutel voor m´n slaapplek, hierna wil ik dus naar deze plek heen lopen maar ik liep echt te hinken van de pijn in m´n scheenbeen en schrok hier behoorlijk van. Gelijk even met Moesker, m´n persoonlijke 24-uurs telefoon fysio gebeld. We kwamen tot de conclusie dat ik waarschijnlijk te veel op asfalt loop momenteel, en hier gaat morgen per direct verandering in gebracht worden. Anders kan dit uitlopen op scheenbeenvlies ontsteking en dan ben ik (spreekwoordelijk uiteraard) nog verder van huis. Owja, ’s middags liep ik langs een oer en oer-Franse feestzaal met accordeonen en de hele mikmak. Uiteraard moest ik even binnenkijken en trof daar een zeer gezellig seniorenzaaltje aan die tot de nok gevuld zat met dansende zwaar opgemaakte Fransen. Als goed toerist moest ik dit even op de gevoelige plaat vastleggen, maar toen een van de jongere dames (ze zal een jaar of 68 geweest zijn) me in de gaten kreeg wilde ze me dansvloer op trekken. Zo snel als ik kon heb ik dan ook maar weer mijn biezen gepakt. Ik ben hier niet gekomen om te integreren met de lokaaltjes uiteraard. En ook niet om mezelf voor paal te zetten haha..

Dag 63 (55^e loopdag) Limoges

Vandaag de hele dag in de berm gelopen. Het ging vrij langzaam maar gelukkig voelde ik dat de pijn niet erger werd dan gister. Uiteindelijk nam het zelfs iets af. Had die ochtend ook nog (preventief) ontstekingsremmers geslikt in de hoop dat dit zou bijdragen. Het werd niet erger, dus wie weet. Verder liep ik met beide jassen en thermo-ondergoed aan en op deze manier was het prima uit te houden. Ik sliep weer in een Sint-Franciscus huis waar de zusters normaal 10€ voor vragen, maar na het aanhoren van mijn verhaal mocht ik ook hier weer gratis slapen, met uitzicht op DE Kathedraal van Limoges. Een mooiere plek had niet gekund volgens mij in deze stad.

Dag 64 (56^e loopdag) Les Billanges

De volgende loopdag was niet heel boeiend. Asfalt nog steeds ontweken wat erg slim was aangezien de pijn alweer een aantal gradaties gezakt was, en ik denk dat ik dus best wat mazzel gehad heb. Toen ik bij het gemeente huis was in het dorpje waar ik wilde slapen waren de drie medewerksters net zo behulpzaam als…………. Ik kan hier een heleboel dingen neerzitten, maar ik hou het netjes. Ze hadden de mondhoeken naar beneden en wachtte net zo lang tot ik weer opgehoepeld was. Gelukkig in Billanges was de Mairie zeer behulpzaam en heeft mij bij Francoise ondergebracht. Deze eigenzinnige kunstenares met atelier aan huis wilde mij wel gratis in haar Chambrde de Hotes laten slapen, maar moest ik er wel wat voor doen. Dus heerlijke ganze- en kippestront mogen ruimen en ook nog wat hout mogen hakken voor haar, en mijn eigen openhaard! Een ontzettend leuke plek om te tukken en dat beetje werk wat ik had verricht was het dubbel en dwars waard.

Dag 65 (57^e loopdag) Reix

In de ochtend nog wat kak lopen ruimen en met vier kakelverse (eerlijke verdiende) eieren op zak ging ik weer verder. Het was een fijne dag waarop ik met een aantal Engelse mensen die ik her en der tegen kwam een praatje heb staan maken wat de dag toch weer aardig opbreekt. In mijn slaapdorp aangekomen werd ik weer als oud vuil behandeld en mocht ik buiten op straat het verder zelf uitzoeken. Wonder boven wonder was de eerste persoon die ik aansprak een Nederlandse dame en wel; Jolanda. Nadat ze even met haar man Ton gebeld had en ik groen licht had gekregen om daar te slapen gingen we eerst even wat drinken in een cafe gerund door Engelsen. Vervolgens bij hen thuis aangekomen weer lekker Nederlands gepraat wat toch iedere keer weer fijn is. Later op de avond zijn we uit eten geweest bij een zeer goede pizzeria en na nog een wijntje en een gezellig gesprek bij hun thuis was ik kapot en heb ik op een goddelijk bed mogen slapen! Echt heerlijk. Super bedankt voor jullie hulp, vond het erg gezellig.

Dag 66 (58^e loopdag) St. Germain Beaupre

De volgende ochtend eerst heerlijk gedouchet, en toen ik er achterkwam dat het buiten aan het regenen was had ik er bijonder veel spijt van dat ik uberhaupt het bed uit was gegaan. Ton was nog zo vriendelijk om me aan te bieden mij op het station van Limoges te zetten zodat ik lekker de TGV naar huis kon nemen maar dat gulle aanbod moest ik toch maar laten varen. Jolanda bracht me terug naar de route en door de miezer ging ik verder. De dag was verre van interessant en toen ik aankwam op de plek waar ik wilde tukken klopte ik bij het verkeerde huis aan. Deze oude verstrooide proffessor die me wilde helpen, hielp me eigenlijk gewoon niet maar liet me ook niet gaan. Na 1,5 uur en het hele dorp voor niets te zijn doorgelopen kon ik hem eindelijk bedanken en weggaan. Helaas was het al te laat om nog echt verder te gaan, maar verderop stond een leegstaand kasteel (waar heb ik dat eerder gelezen haha.. ) Via bossen en hekken aan de achterkant was ik daar gekomen en het was werkelijk een super mooi ding! Helaas zat alles echt op slot, en was er een diepe gracht om heen gegraven zodat ik nergens bij kon. Gelukkig was de rijtuigstal van 10 x 60 meter wel open zodat ik mijn kampement maar daar heb opgeslagen. Ik lag gelukkig donker en droog en ben niet gewekt door spoken die in verlaten kastelen rondzwierven. Die waren waarschijnlijk ook verhuisd.

Dag 67 (59^e loopdag) Chateaubrun

Deze dag begon vroeg en om 07:50 was ik al aan de wandel. Vandaag liep ik langs Crozant over de GR654. Mocht je hier ooit komen moet je dit pad lopen in de richting van Garegelissee. Wat een schitterend mooi pad. Al kronkelend langs water en rotsen voelt het echt als een wandelavontuur. In de avond had de eigenaar van een supermarkt geregeld dat ik ergens kon slapen. En zodoende had ik uiteindelijk gratis een eigen blokhutje midden in een bos aan het water! Zo’n 7-persoons vakantie apparaat met alles erop en eraan. Heerlijk om weer lekker te douchen en te lezen na zo’n kasteelavontuur van gister.

Dag 68 (60^e loopdag) La Chatre

Vandaag heb ik het weer voor elkaar gekregen. Ben voor de verandering maar weer eens wat kwijtgeraakt. Dit keer was het afscheidscadeautje van Carla aan de beurt om overgeleverd te worden aan het Franse land. Sorry lieverd! Maar je mag altijd een nieuwe voor me kopen hoor. Alleen zal die vlieger wel niet op gaan helaas. Op deze zal ik wel echt zuinig zijn..Haha.. Anyway, ik hou volgens mij verdomd weinig spullen over na deze reis! Gelukkig belde Frank, m’n clubgenoot, ergens in de middag om weer even lekker slap te lullen over thuis. Heerlijk om even je gedachten bij je vrienden te hebben en wat er allemaal daar afspeelt. Frank bijvoorbeeld die net begonnen is met werken na de studie en 60 uur per week draait in een hectisch bedrijf. Dat zet ik dan even af tegen mij… en dan denk ik; heerlijk wat ik aan het doen ben. Woont hij ook nog in Amsterdam met een eigen auto, file en meer ellende. Veel plezier. Ik loop nog wel een blokje om. In het dorp aangekomen bleek helaas de jeugdherberg tot 15 maart gesloten te zijn. Gelukkig kwam ik een paar kunstenaars-achtige types tegen die bij een lokaal kunstcollectief hoorden die weer een gezamelijke ruimte hadden waar kunstenaars uit andere regios konden slapen die op bezoek waren. Ofzo? Ik had dus gelukkig een plek. Bleek er ook nog in een dorp verderop een house-warming te zijn, en zo zat ik na 68 dagen op m’n eerste echte lokale feestje. De een was graffiti kunstenaar, de ander danser, weer eens was circusartiest en ga zo maar door. Gelukkig spraken ze bijna allemaal wel Engels, dus was het een zeer geslaagd avondje/nachtje voor mij.

Dag 69 (70^e loopdag) Thevet St. Julien

Ik was zeer zeker niet meer gewend om te drinken tot 03:00, en werd dus de volgende dag tegen 11:00 wakker. Lekker rustig een boekje gelezen en ontbeten. Ik kwam er gister al achter dat dat feest dus op mijn route lag, en had gelijk maar afgesproken dat ik daar kon slapen. Dus vandaag 10 km geslenterd in de zon van 14:00 tot 16:00 en toen was ik dus gelukkig al op mijn eindbestemming. De hele middag lekker lezen, thee drinken, bordspelletjes doen en meer van dat soort dingen. Een fijne halve rustdag. Wat ik leuk om te zien vond was dat deze mensen van mijn leeftijd geen TV hebben. En wel met de reden dat je zonder tv veel meer zelf gaat doen. Tekenen, schrijven, spelletjes etc. Je laat je creatieve kant sneller ontwikkelen als je je niet te pas en te onpas laat vermaken door zwarte kast waar bijna alleen maar voorgekauwde onzin uitkomt. Nou wil ik er niet gelijk op gaan afgeven aangezien ik er zelf ook graag uren achter besteed, maar zo nu en dan eens jezelf vermaken kan denk ik oprecht geen kwaad.

Dag 70 (62^e loopdag) Mareuil-sur-Arnon

Toen ik vanmorgen opstond en mijn gastheer/vrouw vertelde wat zij deze dag gingen doen bedacht ik me opeens dat een beetje televisie op z’n tijd ook geen kwaad kan. Ze ging dansen in het bos! En als het weer het toeliet op blote voeten. Zodat het contact met de aarde beter was. Ofzo. Juist ja…. Terug naar de orde van de dag. De lucht was strakker dan strak blauw en het lopen ging als een trein. In de middag passeerde ik een ouder stel dat aan het tuinieren was, en deze vroegen me of ik iets wilde drinken. Voor ik het goed en wel in de gaten had zat ik alweer aan de kip met bonen & groenten. Wijntje en een kaasplankje na. Dit blijft keer op keer leuk om mee te maken. Daarna heb ik lekker nog in de zon een uur liggen slapen tegen een hooibaal aan en zodoende gingen ook de laatste 8 kilometer fluitend en genietend van deze heerlijke dag. Bij de apotheker vroeg ik of ze wellicht een plek voor mij wisten om te slapen. Al snel hoorde ik haar bellen met “mon cherie” dus was ze met het thuisfron aan het telefoneren. En ja hoor. Ik mocht bij haar en haar man slapen. Echt een stel wat je opa en oma had kunnen zijn. Lekker met die man aan de whiskey en praten over van alles en nog wat. Ik had een eigen kamer in de kelder met computer en het eten was er ook nog eens heerlijk. Ik hoop echt dat ik na deze reis dit soort mensen nog eens een keer zou kunnen opzoeken want dit soort aangelegenheden maken deze reis zo mooi. En volgens mij heb ik ergens in de afgelopen dagen iets goeds gedaan, want zo makkelijk als vandaag is het nog nooit geweest. Owja.. vandaag de 2000 kilometer grens bereikt!!.. 1/3 van de reis is gewoon alweer achter de rug.. nog maar 4000 te gaan haha!

Dag 71 (63^e loopdag) Bourges

Vanmorgen na het lekkere ontbijt woog ik weer minder dan de vorige keer. Binnenkort ga ik stenen eten om op gewicht te blijven denk ik. Lopen ging bijzonder soepel en dit is mede te wijten aan het feit dat ik al een slaapplek had geregeld daar! Psychologisch gezien was er dus totaal geen druk of stress. 7 uur later kwam ik dan ook vrolijk en blij in Bourges aan. Mijn slaapplek was opzich prima, maar mijn gastheer stonk gigantisch uit z’n waffel, lachte als een wilde buffel, speelde trompet (waar ik bij zat 1 uur lang) en ik had het idee dat hij op jongens (mij) viel. Laat ik het zo zeggen; Ik heb wel eens een fijnere plek gehad om te slapen. Hehe.. 1 dag word ik verwend met luxe en de volgende dag ga ik eisen stellen de gastvrije mensen die mij in hun huis nemen. Ondankbare hond die ik ben! Haha.. Owja, ook voor het eerst even een kappertje gepakt, en ik kan weer normaal in winkelruiten en spiegels kijken zonder me te ergeren aan die wapperende manen van me.

Dag 72 (64^e loopdag) Bougy

Eerst weer langs zo’n ellendig stuk Centre Commercial moeten lopen om de stad uit te komen. Bah. Verder was alles prima. In de zon liggen slapen, met Wibaut gebeld en op m’n dooie gemakje de 33 kilometers van vandaag gelopen. Slapen deed ik in een zeer schone en mooie pelgrimshut en heb hier mijn beide boeken uitgelezen. Dus heb nu niets meer te doen!~

Dag 73 (65^e loopdag) Charite sur Loire

Deze dag stonden er maar 27 kilomter op het programma, hetgeen tegenwoordig weinig inspanning nog kost. Lekker gekuierd met de zon op mijn dak. Weer in de berm liggen slapen. Ik denk dat ik deze middag activiteit in de zomer maar tot een serieuse hobby ga overwegen, want zo kom ik de dag heerlijk door. Ik had in de ochtend al contact met het office de tourist gehad, maar om 17:00 belde ze waar ik bleef. Enigszins verbaasd vertelde ik dat ik nog 5 kilometer moest maar de dames moesten naar vergadering en vonden het te lang duren ofzo. Een kwartier later stond er een auto naast me die vroeg of ik DE pelgrim was die in Charite moest slapen. Of ik even wilde instappen want ze hadden haast haha.. Ik weet niet of ik het nou onder service moet scharen of onder drammen maar ik was dus nog voor 18:00 op mijn slaapadres en de dames konden naar hun vergadering.

Dag 74 (66^e loopdag) Premery

Zon zon, ik hou van jou! Weer een heerlijke dag. Door grote stukken bos gelopen en kon verder de normale bewoonde wereld een beetje ontwijken. Ik denk dat ik wel meer dan 20 herten heb gezien in de bossen en een hele bever familie die op doorreis door een weiland waren. Helaas kon ik Premery geen slaapplek vinden, en dat terwijl en een dorpsvergadering in de Mairie bezig was. Maar als de Franzen je niet willen helpen kun je nog eerder een hunebed vragen om iets gedaan te krijgen want ze kijken je dan ook echt aan alsof je stinkt. Snel maar weggegaan daar. D’r was nog wel een camping aan de rand van het dorp die helaas dicht was maar aangezien de eigenaar daar met wat vrienden aan het jeux de boulen was en ik een paar smeekbedes in z’n richting had geworpen mocht ik een plekje op het gras uitkziezen. Geen stroom, water, toiletten, douches. Maar wel een veilig plaats. En dat is ook wat waard. Onder het schijnsel van de lantaarnpalen m’n koude couscous salade opgegeten en lekker tukken.

Dag 75 (67^e loopdag) Tannay

Dikke plakken ijs aan de buiten- en binnenkant van m’n tent. Bittere ellende weer om met kromme pootjes de boel in te pakken. En het duurt ook laaaaaaang voordat ze weer warm waren. Daarbij was er in de wijde omtrek geen bakker open. Dus na 12 kilomter had ik eindelijk brood te pakken. Verder was de dag gewoon gewoon. Vlak voordat ik Tannay in kwam liep er een blonde dame met haar hond mijn kant op. Na een vluchtige garderobe/uitstralings analyse kwam ik er achter dat er maar een mogelijkheid was. Nederlander. En ja, gelukkig was het nog waar ook. Linda woonde met haar man Robert in Tannay. Hij was huisarts aldaar, en zij werkte mee in de praktijk. Een ontzettend leuk en gezellig energiek stel. En met de wijntjes op tafel werd het ook steeds gezelliger. Ik weet de naam van de plek waar we uit eten zijn geweest niet helemaal meer, maar heb zelden zo lekker en uitgebreid gedineerd. Robert vond dat ik wel wat extra energie kon gebruiken, en gebruikte mij graag als reden om naar dit restauran te kunnen haha.. Voor dat soort dingen leen ik mij graag. Bij thuiskomt kwamen de sigaren en nog een lekkere fles op tafel en ik voelde al steeds meer dat morgen een lastige dag ging worden. Maar soms moet je jezelf ook iets gunnen. Heerlijk (uit)geslapen en om 11:00 zaten we aan het ontbijt op zondag. Robert & Linda; ontzettend bedankt voor deze gezellige en zeer geslaagde avond en ik hoop jullie nog een keer op te komen zoeken! Maar dan ga ik de volgende dag helemaal niets doen.. wat een ellende haha..

Dag 76 (68^e loopdag) Vezelay

Gelukkig hoefde ik maar 22 km naar Vezelay te lopen want meer zat er vandaag ook echt niet in. Het was heuvelachtig en m’n benen en hoofd zeiden nee! Dus ondanks het geringe aantal kilometers was het geen feestje. Toen ik vlak voor Vezelay het stadje in de heuvels zag lig was dat een zeer mooi aanblik waar ik weer even de fotograaf heb uitgehangen. Slapen kon ik gratis in een mooi bedje doen en met het nieuwe boek van Linda op bed heb ik me vanaf 17:00 tot 00:00 niet meer verroerd. Het boek is dan ook alweer helaas voor meer dan de helft uit. Gelukkig komen me ouders morgenavond aan met boeken, spullen, een camper en gezelligheid! Heel veel zin om hen weer eens te zien.