Weer een blog..

Aangezien mijn laptop nu echt niet meer leeft komen de blog's wellicht wat onregelmatig voorbij en kunnen ze wat aan de lange kant zijn. Er wordt hard gewerkt om dit technisch mankement te verhelpen!

Ik heb een Frans telefoonnummer waar je me ten alle tijden op kan bereiken! Laat wat van je horen als je daar behoefte aan hebt, ik heb daar namelijk wel behoefte aan. 0033608856337

Foto's zijn hier weer te vinden: http://www.flickr.com/photos/56603631@N07/?saved=1

Dag 49 (43^e loopdag) 17 januari St. Palais

Eindelijk begonnen aan mijn avontuur in viva la France! Hoofdstuk 2 is een feit. Maar ondanks dat het ontzettend mooi is met mooie weggetjes lang liefelijke dorpjes en schattige vervallen boerderijtjes is het allemaal maar klote lopen! Ik heb namelijk geen kaart. Geen route boekje. NIETS. Nou ja, ik heb wel 1 kaart bij me. Van heel Frankrijk waar je globaal op kan zien waar Toulouse of Parijs ligt, en of je weet dat je naar de Atlantische Oceaan loopt of naar de Middellandse zee. Dus ik loop maar een beetje tussen de dorpjes door niet wetende of het nog 6, 8 of 10 kilometer lopen is. Erg vervelend en uiteraard totaal mijn eigen schuld omdat ik de boekjes gewoon in Nederland had kunnen fixen. Uiteindelijk toch nog ergens aangekomen wat op de juiste route naar boven lag. Helaas was de lokale pastorie gesloten, en was er geen andere plaats waar pelgrims kunnen slapen. Ik had dit in een winkel gevraagd waar een oplettende klant mijn vraag had gehoord, en deze bood mij een slaapplek bij hem thuis aan. Hier werd maar weer eens bewezen dat je niet veel hoeft te hebben om gastvrij te zijn. Ik was namelijk te gast bij een ex hard-drug verslaafde die een tamelijk taai leven achter de rug had. Merendeel van z'n familie was overleden, vrouw omgekomen bij een motorongeluk en z'n kinderen willen hem niet meer zien. De beste man was dan eigenlijk ook gewoon aan het wachten tot de dood hem kwam halen aangezien hij geen plezier meer in het leven had. Tsja, als je zo'n verhaal tussen de Cordon bleu met aardappelen te verwerken krijgt weet je soms even niet zo goed wat je moet zeggen met je 26 jaar vrolijke en feestende levenservaringen. Gelukkig had hij een voorliefde voor “echte muziek” en hebben we geluisterd en gepraat over Jimi Hendrix, The Doors, B.B. King en ga zo maar door. Een gek detail aan deze man was dat hij zo'n fan van Jim Morrison was en ook in Parijs woonde toen deze daar begraven werd dat hij als eerbetoon een op het graf van Jim zichzelf een shot heroïne had gegeven. Gelukkig was hij al iets van 20 jaar clean en kon ik veilig slapen deze nacht.

Km's: 34 zonder boekje!

Gevoel en geleerd: Sommige mensen hebben zo veel tegenslagen in hun leven gehad dat ik het niet eens kan bevatten hoe je kijk tegen het leven dan kan zijn. Ik hoop dat de man toch nog iets vind waarvoor hij door wil leven.

Dag 50 (44e loopdag) 18 januari Orthez

Mijn nieuwe verworven vriend heeft me nog even het dorp uitgeleid zodat ik niet direct kon verdwalen. Daarbij had ik gister ook een kaart van het gebied gekocht, dus ik heb eindelijk een duidelijker visie op mijn af te leggen route. Ook met deze kaart liep ik helaas keer op keer weer verkeerd. Zucht. Frankrijk kent zo veel kleine rotweggetjes waar geen borden, paddestoelen of wat dan ook bij staat. Wel wordt de route die ik wil lopen her en der aangegeven met rood/witte vlaggetjes op palen, dus zo nu en dan ging het wel. Uiteindelijk toch nog op een redelijk tijdstip in Orthez aangekomen. Dit is een behoorlijke plaats met meerdere boekhandels en heb ik eindelijk mijn boekje kunnen kopen die mij precies verteld hoe ik waarheen moet lopen. Mijn dank voor de auteur is groot. En in schril contrast met mijn slaapplaats van gister sliep ik vandaag tussen de nonnen. Niet letterlijk “tussen” want ik kreeg gelukkig een eigen kamertje. Ik heb geen idee of ik voor eten was uitgenodigd aangezien ik het vrouwtje die zo krom als een hoepel liep voor geen meter begreep, maar het maakte me ook niet uit aangezien er een Mac Donalds was!! Dus lekkere vette hap en gratis internetten stonden er voor mij op het menu. Al skypend ben ik de avond weer doorgekomen.

Km's 38.

Dag 51 (45e loopdag) 19 januari Hagetmau

De dag begon heerlijk. Samen met mijn routeboekje kon ik exact lopen zoals het beschreven stond en er viel een grote druk van mij waardoor het allemaal wat soepeler ging. Ik kwam langs hele leuke vervallen Franse huisjes en in gedachten verzonken was ik heerlijke nieuwe vloeren aan het leggen, veranda's aan het bouwen, dakkapellen en zwembaden aan het aanbouwen en alles zat al drie zomers vol met gasten die mijn huisjes huurden zodat ik weer verder kon klussen aan mijn nieuwe aankoop. Ik kan wel zeggen dat ik na enkele weken lopen de status van “professioneel dagdromer” bereikt heb, omdat ik in ieder stuk schroot of kapot huis wel een nieuw droomplan zie. Maar goed, zo gaat de tijd wel lekker snel. Helaas leeft ik in de realiteit en niet een droom en helaas is de realiteit niet zo rooskleurig aangezien ik net aan het lunchen was en het begon te regenen. Opgeschrikt door de regen snel m'n hoes om mijn tas gedaan en m'n regenjas aangedaan en onderdak gezocht om droog de pauze af te maken. Ik was alweer een half uur aan het lopen in de regen toen ik merkte dat er iets niet in mijn zak zat wat er wel in hoorde te zitten. Ten alle tijden! Mijn telefoon was ik vergeten op de plek waar het begon te regenen. Al scheldend, vloekend en tierend terug gerend. En hoe dichterbij ik kwam des te harder ik mijn vingers kruiste, duimen draaide en aan het bidden was dat mijn telefoon nog midden in het dorpje bij het standbeeld lag. En ja hoor!! Lucky bastard. M'n telefoon lag nog lekker in de regen en zelfs mijn banaan (was ik dus ook vergeten) lag er ook nog. Mijn harte maakte een sprongetje van geluk en ik heb mezelf terecht gewezen met een corrigerende tik dat dit nooit meer mocht gebeuren. Zoals je een stuk verder kan lezen straks was dit helaas niet het geval.. Aan het eind van de middag bij de vvv in Hagetmau gevraagd naar slaapplaatsen, maar deze waren hier helaas niet aanwezig. Ze wist nog wel een aardige vrouw die kamers aan huis verhuurde en deze bood mij direct een gratis kamer voor de nacht aan met eten en ontbijt nadat ze hoorde dat ik voor KiKa liep. Ik sliep dus bij een ontzettend aardig omaatje met wie ik lekker Foi Gras (?) at en appelcider dronk. En als avondmaal hadden we gestoofde eend met groente en lekkere wijn. Echt heerlijk gegeten, en sliep in een fijn 2-persoonsbed onder de dekens ipv in mijn slaapzak. Ook wel een aangename afwisseling.

Km's 29

Gevoel en geleerd: Even wat beter opletten op m'n spullen! Ik heb al zo weinig bij me dus een beetje scherper mag wel.

Dag 52 (46e loopdag) 20 januari Mont de Marsan

Vandaag stond er 37 kilometer op het programma, dus ik had er weer zin in hoor! De lucht was helemaal wolk-vrij, en dit bleef ook de hele dag zo. Echt heerlijk gelopen door een mooi natuurgebied. Toch nog een keertje de weg kwijt geraakt helaas. Toen maar een stuk door een bos afgestoken en liepen er opeens 6 herten op nog geen 20 meter van mij. Mooi om te zien dat die beesten hier nog allemaal rond huppelen. Verder was het een soepel normale dag. In Mont de Marsan in een refugio voor pelgrims geslapen, waar het goed voor elkaar was maar wel steenkoud. Diep in mijn slaapzak kon ik het helaas niet meer opbrengen om er uit te komen om eten te maken, dus met een stukje chocola en 10 biscuitjes moest ik het doen deze avond.

Km's 37!!! Heerlijke dag gehad.

Dag 53 (47e loopdag) 21 januari Roquefort

Weer een stralende dag. Het was deze ochtend wel -8 toen ik op weg ging, dus de winter is wel echt lekker bezig hier. Om Mont de Marsan uit te komen eerst wel de nodige kilometers langs de weg gelopen, maar daarna weer door prachtige dorpen en bossen gelopen. De weg kon ik ook niet meer kwijtraken aangezien mijn laatste 10 kilometers onder een stroomdraad en boven een gasleiding kaarsrecht op het plaatsje afgingen. Verder valt er hier niet veel te vertellen. Slapen deed ik weer in een voor pelgrims bestemd hokje in een gemeentelijke ruimte. Erg basic, maar het voldeed perfect. Ik wilde nog even een filmpje op mijn halve scherm kijken, maar vanavond heeft mijn laptop het helemaal begeven. Een wit scherm was alles wat mijn laptop nog wilde laten zien. Snif.

Km's: 28

Dag 54 (48e loopdag) Bazas

Toen ik vandaag al twee uur aan het lopen was, was het weer tijd voor mijn eerste pauze. En gloeiende, gloeiende …..... @#*@#........ wanneer leer ik nou eens even op te letten! Want toen ik alweer 5 kilometer verder dan mijn pauzeplaats kwam ik er achter dat ik mijn camera was vergeten!! Hoe in hemelsnaam kan ik nou m'n camera op een picknick bankje langs de kant van de weg laten liggen? Daarbij was dus gister m'n laptop definitief stuk, dus ik zat redelijk dicht tegen mijn huilgrens aan. Ik weet ook wel dat dingen maar dingen zijn, maar sommige dingen zijn nou eenmaal net iets van meer waarde voor mij dan andere dingen. Ik wist ook dat ik een uur later pas weer op die plek kon zijn, dus als een gek geprobeerd auto's aanhouden of ze me konden helpen. Bij de 5e was het al raak gelukkig en deze held had helaas z'n auto helemaal vol met appels, maar wilde wel even voor mij terug rijden. 10 minuten later was hij er weer met mijn camera!! Lucky Bastard. Ik was zo ontzettend blij met deze man. Nog steeds snap ik niet dat ik tot 2 keer toe mijn spullen heb laten liggen.. Sukkel. Al fluitend en vrolijk liep ik weer verder tot de man die mij geholpen had een halfuur later voorbij kwam rijden en op de weg keerde. Of ik niet zin had om te lunchen met hem en zijn vrouw. Uiteraard wilde ik dat. Hij en z'n vrouw zijn allebei werkzaam in de vliegtuigindustrie en ze hadden hier een tweede huis. En een heel mooi tweede huis moet ik wel zeggen. Dus rond 13:00 zat ik lekker aan de wijn met salade en gebraden kip, kaasplankje na met chocola en koffie. Zulke ontzettende aardige mensen die perfect engels spraken en mij super geholpen hebben. Dit was een top ervaring voor mij. Voor mensen die vanuit Nederland naar Santiago de Compostella zijn geweest; Deze mensen wonen tegen over het 1000km paaltje tot aan S.C. Dus bedank ze maar voor me als je er nog eens langs komt haha.. Hierna weer tot het donker verder gelopen tot aan Bazas aangezien er in het andere dorp waar ik langs kwam geen slaapplaats was. Hier werd mij een slaapplaats aangeboden door een vrouw die ik op de parkeerplaats tegenkwam. En ondanks dat ze het vast allemaal goed bedoelde voelde ik me er niet echt blij bij. Ze bleven maar vragen om geld aan me, en vertelde een hele boel vage onsamenhangende verhalen. Daarbij zei ze dat ze in het dorp woonde, maar het bleek diep in het bos 10km verder te zijn. Ook vertelde ze dat haar man jaloers en agressief was dus dat ik moest oppassen. Ooooow.. waar heb ik mezelf nu toch weer mee in gelaten dacht ik. Het bleek dat haar man een hele vriendelijke aardige vent was met (wederom) veel tegenslagen in z'n leven. Hij wilde met haar een normaal leven opbouwen want zij was zo ernstig mishandeld door haar ex dat ze half niet door had waar ze nu woonde. Haar kinderen waren door de sociale dienst van haar afgenomen, en haar ex wilde af en toe nog langskomen om haar weer aan te vallen. Vandaar waarschijnlijk ook haar waarschuwingen de hele tijd. Maar wat een ellende hebben deze mensen wel niet allemaal verduren gehad. Verder waren ze wel aardig, maar ik was blij om de volgende ochtend weer op pad te zijn.

Km's 44: Zeer turbulent dagje gehad vandaag.

Gevoel en geleerd. Echt intens boos op mezelf geworden dat ik m'n camera heb laten liggen, erg genoten van de gastvrije Fransen en een beetje een nare en vervelende afsluiting van de dag. Best bizar allemaal.

Dag 55 (49e loopdag) Monsegur

Ik wilde deze dag 43km afleggen omdat ik namelijk een mailtje van een Nederlands stel had ontvangen die mij hadden uitgenodigd om bij hun te verblijven, en zo kon het in drie dagen redden. Deze dag ben ik anders gaan lopen met snelwandel bewegingen in mijn pas. Hierdoor liep ik zeker 7 kilometer per uur. Voor mij is dat echt veel, en het voelde ook erg goed alleen was het knetter vermoeiend. De zon brandde weer alsof het moest, dus helemaal prima. Toen ik in Monsegur aankwam was ik redelijk vermoeid en had wat moeite met het vinden van een slaapplaats. Ben toen maar het ziekenhuisje ingelopen om te kijken of ik daar niet in een hoekje mocht liggen oid. Maar helaas wilde ze dat niet hebben. Een zuster wilde me wel heel graag helpen en heeft haar halve telefoonboek leeggebeld om iemand te vinden die mij wilde huisvesten. Helaas nam bijna niemand op en ben ik dus in de lobby gaan zitten wachten/slapen tot er een oplossing aan kwam waaien. Op een gegeven moment kwam die vrouw ontzettend blij aanlopen dat haar zoon mij graag wilde ophalen en dat ik ook kon mee eten met hen. Hij was die dag jarig dus lekker lam, maar z'n vriendin reed gelukkig. Zij waren 24 en 25 jaar oud en dus klikte het erg goed. Hele leuke avond gehad met z'n allen en lekker Chinees gegeten. Slapen mocht ik op de grote leren bank en het lag echt goddelijk.

Km's 43. Snel en zonnig!

Dag 56 (50e loopdag) Sigoules

Deze dag week ik van mijn route af op mijn weg naar mijn Nederlandse rustplaats in Lalinde. Weer vrij weinig te melden over deze dag. Lekker in de zon met een graadje of 8 door de eindeloze wijnranken gelopen. Gewoon fijn. Rond 16:00 vroeg ik aan iemand de beste route naar een dorpje verder op maar deze meid bood mij al een slaapplek aan. Dus hoefde niet meer te lopen en zelfs niet naar een slaapplaats te zoeken. Ze woonde samen met haar vriendin in dit dorp en waren werkloos volgens mij. Dus de hele middag en avond thee gedronken en films gekeken. Heel erg chill allemaal. Daarna lekker bloemkool als avondeten gehad. Gewoon een leuke dag.

Km's 40

Dag 57 (51e loopdag) Lalinde

Vandaag nog een kleine 35km naar Lalinde waar ik bij Cees en Anja was uitgenodigd om te slapen en een rustdag in te lasten. Ik heb steeds minder te vertellen overdag merk ik omdat er gewoon niets gebeurt. Ik loop wat, ik dagdroom wat, ik eet wat en de ik ben alweer bij mijn eindbestemming. Dus dat was mijn dag. Cees en Anja haalde mij ergens op om mij naar hun huis mee te nemen. Ontzettend aardige en leuke mensen die een oud vervallen Franse bouwval hebben opgeknapt tot echt een heel mooi huis in de Franse heuvels. Ze hebben ook nog twee huisjes ernaast staan die ze in de verhuur hebben, en ik heb nu dus gewoon een eigen huisje! Haha.. niet dat ik er veel zit maar toch. Heerlijk eend gegeten en veel wijntjes gedronken en eindelijk weer eens lekker normaal Nederlands gesproken. Ik ben hen zeer dankbaar dat zij mij hier hebben uitgenodigd. Kijk maar even op www.maison-france.nl dan weet je waar ik zit!!

Km's 35

Gevoel en geleerd. Wat fijn om weer even in het Nederlands te spreken, praten en lachen!

Dag 58 en 59 Lalinde

Ontzettend lekker geslapen in m'n eigen vakantiehuisje! Cees bakt zelf z'n eigen brood aangezien ze na 14 jaar Frankrijk wel klaar zijn met stokbrood, dus echt een lekker ontbijtje gehad. Kleren weer eens allemaal gewassen, en even inkopen gedaan bij allerlei leuke Franse winkels. Overdag vroegen Cees en Anja waarom ik eigenlijk niet nog een dagje bleef, en aangezien mijn voeten het meer dan eens met hen waren heb ik dit maar gedaan. In de avond waren we uitgenodigd bij Nederlandse vrienden. Via ontelbare kleine kronkelende landweggetjes kwamen we op het terrein van Rene en Lieke aan waar de wijntjes weer goed vloeide, en de kalkoen heerlijk smaakte. Heb zelfs nog een recept meegenomen uit de keuken van Lieke dus wie weet sla ik ook ooit nog eens aan het koken. Zij hebben hier een camping www.labrugere.info en hier kun je even kijken als je nog eens met de caravan door de Dordogne heen komt. Vandaag weer lekker uitgeslapen en heb ik de geschiedenis van het terrein bekeken. Van een enorme in elkaar gestorte bende hebben Cees en Anja in 14 jaar tijd vol met renoveren er echt een unieke stek van gemaakt waar je heerlijk kunt wonen & rustig vakantie vieren. Ik ben hen beide zeer dankbaar voor het slapen, het eten en de kijk in jullie manier van leven in deze mooie streek. Vanavond denk ik maar even vroeg op bed, en dan morgen weer hard op pad om Nederland te bereiken.