KerstBlog

Fotos volgen nog! Het is helaas nu tijd om te tukken… maar veel lees plezier…

Dag 20 (19^e loopdag) naar Olivia de Placensia

Valt over deze dag niet heel veel te vertellen. Op deze dag moest ik van de route afwijken om op een slaapplaats uit tekomen. Anders moest ik vandaag 11 kilometer en dan daar slapen en de volgende dag 38 naar een volgende slaapplaats. Of uiteraard vandaag 49! Beide opties waren voor mij geen optie, maar gelukkig kon je van de route afwijken en naar een andere plaats lopen. Dit dus maar gedaan. Het was alleraardigst weer en uiteindelijk 32 kilometer gelopen waarvan het meerendeel over asfalt langs de weg helaas.

Km’s: 32.

Gevoeld en geleerd. Niets, gewoon een gezellige dag gehad samen met m’n Ipod.

Dag 21 (20^e loopdag)naar Puerto de Bejar

Deze avond zou Barry naar Banos de Montemayor komen en moest ik weer 32 lopen. Overdag was er wederom weinig spraakmakends aan de hand, het lopen begint zo langzaam aan m’n gewone leven te worden waardoor ik wellicht niet meer goed registreer wat voor bijzondere dingen er gebeuren. Het was gewoon weer een “Normal day at the office” voor mij. Naarmate de dag vorderde werd het me al duidelijk dat Barry niet optijd bij mij kon komen omdat hij vanwege de hevige sneeuwval bij Dusseldorf goeie vertraging had opgelopen. Dus toen ik nog wel 4 Km verder lopen naar het volgende kleine dorpje. Mooi stukje geklommen meet een leuk uitzicht. Toen ik in het dropje aankwam stond er Albergue -> hier omhoog. Een moeilijk eind een heuvel op geklauterd en toen bleek dat ding tijdens de winter gesloten te zijn. Als ze dat nou op die 20 borden langs de kant van de weg hadden gezet had ik weer wat calorieën kunnen besparen. Om in het dorpje te komen moest ik weer een aardige heuvel op klimmen en daar werd mij door een jongen verteld dat er geen Albergue was! Gelukkig sliep hij in het vakantiehuis van zijn tante en na een belletje en een bezoek van zijn tante mocht ik zomaar gratis en voor niets in een zeer fijne vakantievilla midden in het dorp slapen! Dat was weer een aangename verassing. Alleen jammer dat de boiler het niet deed en er niemand thuis was waardoor warm douchen er niet in zat. Maar goed, je kan uiteraard niet alles hebben. Owja, in Galisteo lag tussen alle spaanse lectuur in de Albergue zomaar een Nederlands boek, vandaar dat ik nu aan het lezen ben in een SF-roman uit 1965. Wat een ellende J maar beter dan niets.

Km’s: 36 Smooth kilomters zonder problemen

Gevoel en geleerd: Beetje zonde als je er naar uitkijkt om je broer weer eens te zien en het weer werkt niet mee! Da’s dus weer een dag minder samen van de 3.

Dag 22 (21^e loopdag) Fuenterroble de Salvatierre

Barry zat deze ochtend vroeg in de trein naar Salamanca waardoor ik hem hopelijk begin van de middag ergens kon verwelkomen op de route. Een smsje later werd duidelijk dat de bus van Salamanca richting mij pas om 15:30 ging. 1 keer per dag ging dat verrekte ding maar! Verdikke, dat is ook niet leuk. 3 dagen werden nu dus maar 1 dag en een avond. Maar goed mijn dag was zowieso al wat minder. In Puerto de Bejar was de supermarkt nog dicht toen ik wegging, en de bakker ook. Nou 9,5 kilomter verder in Calzade de Bejar was gelukkig ook een supermarkt en twee uur op een lege maag lopen heb ik wel vaker gedaan. Daar aangekomen was de supermarkt verdwenen ofschoon nooit geweest, want de lokaaltjes snapte mijn “donde est un Supermercado” totaal niet. Wel was er een bar waar ik wat kon eten werd me verteld. Uiteraard was dit ding nog gesloten. De avond ervoor had ik m’n laatste pinda’s en wordt tijdens een filmpje weggewerkt waardoor ik nu nog 4 stukjes chocola had. Dan dat maar als ontbijt. 9KM veder was Valverde Valdelacasa waar wel wat gegeten kon worden. Er zat niets anders op dan even doorzetten in de alweer stromende regen. Bijna twee uur later direct die bar opgezocht om eindelijk!! (het was al 13:00 geweest zonder eten) te ontbijten. Deur dicht. Maar wel iemand binnen. Ik dus als lekker asociaal op de deur rammen tot hij open deed waarna hij mij vriendelijk vertelde dat de bar op dinsdag gesloten is. Nu kan ik gelukkig ook stampij maken in het Spaans en heb hem vriendelijk met handen en voeten verzocht om mij eten te geven. Toen hij mij begreep kreeg ik gratis een heel stokbrood van hem en tevens wat te drinken. En na een kleine 100 keer mucho’s gracias gezegd te hebben vervolgde ik mijn pad. In de regen uiteraard. Toen ik in Fuenterroble aankwam was de Albergue snel gevonden die door een hele aardige priester gerund wordt. Barry arriveerde een klein halfuurtje later enhet was een gezellig weerzien. Gelijk de bar even opgezocht en onder het genot van de nodige drankjes bijgepraat. Daarna moesten we van de priester mee eten met hem en nog wat andere personen. Een sober, maar gratis maal wat uiteindelijk heel erg gezellig bleek te zijn. Slapen was voor ons ook gratis omdat de Heer hem vertelde iedereen te helpen. Toch aardig.

Km’s: 30.

Gevoel en geleerd. Altijd reserve voedsel mee. Je weet nooit wanneer ze in Spanje alle barren en supermarkten op een normale dinsdag sluiten. Idiots! En wat gevoel betreft is het toch wel erg fijn om na ruim 3 weken alleen te lopen weer wat familie om je heen te hebben, slap te ouwehoeren aan de bar en niet geforceerd je handen en voeten bij het praten te gebruiken!

Dag 23 (22^e loopdag) San Pedro de Rozades

Eerst de dag begonnen met een gratis ontbijtje van de priester en vervolgens inkopen gedaan om de dag mee door te komen. Barry had al blaren op z’n hak van het lopen op het vliegveld omdat hij z’n kisten aanhad die hij ook in Afghanistan vijf jaar geleden aanhad. Sindsdien had hij ze alleen nooit meer aangehad. 5 kilometer verder de eerste pauze ingelast en geconstateerd dat hij nu al 4 blaren had haha.. Het was opzich wel aardig weer waar we inliepen en hadden niet veel haast dus het ging wel aardig. Op een bepaald punt was er zoveel water dat ik met mijn goeie schoenen en gemaschen nog net droog naar de overkant kwam en mijn broer met z’n open woestijnkisten al hangend aan het prikkeldraad probeerde droog over tekomen. Helaas. Niet gelukt, wel gelachen. Het volgende punt was het hoogste punt op mijn route en zou garant staan voor een mooi uitzicht, we moesten er alleen wel drie kilometer op rij voor klimmen. Omdat ik er als een bergeit tegenop klauterde en Barry veel steunde en pufte wist ik dat ik in de afgelopen drie weken een stuk sterker in m’n spieren geworden ben! Maar hij deed het toch ook wel aardig hoor.. Ongeveer 14 kilometer voor het einde weer een pauze ingelast en z’n blaren vertoonde nu ook bloed. Ai ai ai.. als geen ander wist ik wat hij voelde en had het wel met hem te doen. Snel alles opnieuw ingetapeted en weer verder. Vanaf toen ging het los met de regen. Bijna drie uur in de hozende ellende gelopen. Gelukkig hebben we veel kunnen lachen en ouwehoeren en was het een gezellige dag, maar het weer hielp ons niet echt. Aangekomen in ons dorpje hebben we direct een hotel/bar/restaurant gevonden waar ze ook nog onze natte vieze kleren hebben gewassen. Erg aardig allemaal en de douche was goddelijk aangezien we tot op het bot verkleumd waren door dit weer. Lekker lang aan de bar gezeten en de lokale liquer Bellote gedronken. Toen we opstonden om naar bed te gaan liep Barry als een 90 jarige oude opa met z’n verkrampte spieren en pijnlijke voetjes. Dus gelukkig heeft hij een beetje moeten afzien deze dag anders verteld hij uiteraard aan het thuisfront dat ik vrolijk op vakantie ben ipv dat het toch best hard werken is op mijn reis J

Km’s: 29 waarvan bijna de helft in de regen!!..

Gevoel en geleerd: Lopen is samen (met familie en vrienden) zoveel leuker dan altijd maar alleen te zijn. Dit is dan ook een open uitnodiging voor iedereen die eens even een dag wil meelopen! Heerlijk om gewoon weer normaal te praten. En ik heb geleerd dat ik een stuk fitter ben geworden aangezien Barry mij er met de Drentse Wandelvierdaagse nog compleet uitliep.

Dag 24 (23^e loopdag) Salamanca

’s Ochtend afscheid van Broer genomen. Ontzettend mooi dat je er was, en ik zou zeggen.. kom snel nog eens langs J. Vandaag dus 25 kilometer alleen langs de weg gelopen. Een zeer saaie en troosteloze miezerige dag. Vanwege het slechte weer ben ik het asfalt gevolgd en heb de modder vermeden waardoor er weinig moois te beschrijven valt. En nu zit ik op het station van Salamanca te wachten op Carla!! J Ze smste net dat ze zonder vertraging geland is op Valodalid, en dus waarschijnijk binnen 2 uur bij mij is. Ik heb ontzettend veel zin om met haar hier een topkerst met z’n tweetjes te hebben en ga er van uit dat dat helemaal goed gaat komen. Ik heb er in iedergeval heeeeel veel zin in!

Km’s: 25, regen, asfalt, bah

Gevoel en geleerd. Helaas erg kort met Barry gelopen en hij is alweer pleitte wat ik erg jammer vind uiteraard, maar gelukkig komt er direct zeer goede vervanging!! Ben dus eigenlijk ook heel blij..

Dag 24/25/26/27 (Geen loopdagen J)

Deze dagen waren erg fijn! Bij deze wil ik mijn ouders dan ook even bedanken voor het financieren van ons hotel. Was echt heerlijk om nachten op rij gewoon in een normaal bed te slapen. En uiteraard was het nog veel leuker dat Carla daar ook bij was! Deze dagen lekker uit eten geweest, in barretjes gezeten en door Salamanca heen gelopen in mijn eigen!!! kleren met m’n loszittende sneakers aan (je weet niet half hoe lekker dat is!). Gelukkig was mijn vriendinnetje zo goed geweest om al deze spullen mee te nemen zodat ik me eventjes niet een vieze wandelaar voelde maar gewoon weer even Stefan! M’n voeten, heupen, knieen en rug waren mij zeer dankbaar dat ik de backpack een paar dagen in de hoek liet staan, dus alles was mucho bueno por moi. Wat ook mooi was, was dat mijn broer me achter heeft gelaten met meer dan 80 films op m’n computer dus heb wellicht niet alles van Salamanca gezien deze dagen, maar wel erg veel gechilled samen wat ook zeker nodig was. Helaas kwam aan deze vakantie alweer veel te snel een einde, en zodoende typ ik dit stuk alweer vanuit een Albergue.

Dag 28 (24^e loopdag)

Erg pijnlijk om een warme hotelkamer met lekkere douche achter je te laten en al m’n fijne kleren die alweer onderweg naar Nederland zijn te missen. Maar goed, dat is de realiteit van een wandelaar haha.. Het was gelijk weer goed aanpoten deze dag aangezien ik er halfverwege achterkwam dat ik 35km moest ipv 30. Beter op de kaart kijken is hier de les. Op deze miscalculatie na is er niets gebeurd. Bijna de hele dag langs de snelweg gelopen en heb de lokale gevangenis gezien. Wanneer ik dit soort highlights noem kom ook ik er achter dat deze dag net zo goed niet had kunnen plaats vinden op het feit na dan dat ik weer 35 km dichter bij de Noordkaap ben! Slaapplaats was wel in orde, behalve dan dat het ijs ook aan de binnenkant op de ramen zat. Das nog een mooi iets wat er tijdens kerst gebeurd is. Slaapzakkenruil!! Ik heb eindelijk m’n winterslaapzak in mijn bezit en oi oi oi .. dat is even anders slapen/genieten.

Km’s: 35

Gevoel en geleerd. Heupen, voeten en knieën moesten alle drie weer eventjes wennen aan mijn onderneming. En slapen in ganzendons is top!

Dag 29 (25^e loopdag) Op naar Zamora

Ruim optijd opgestaan voor deze dag, dus lekker rustig gewandeld. Een erg mooi pad waar ik vandaag overheen wandelde en volgens mij ben ik echt niemand (auto/trekker/fiets) tegengekomen behalve drie varkens die in stukken waren gehakt maar gewoon aan de kant van de weg achter waren gelaten. Bah! Hier heb ik geen foto’s van gemaakt want m’n maag had er ook zonder bewijs al moeilijk genoeg mee. Eventjes dacht ik dat er wellicht een vleesverslindend monster in het gebied rondliep omdat de stukken over enkele tientallen meters verspreid lagen maar volgens mij was dat toch niet het geval aangezien ik hier nog loop. Aan het eind van de middag bereikte ik het mooi Zamora wat er erg leuk uitziet. Aangekomen bij de Albergue sprak de hospitalerio (waard) gewoon engels en hij had zowaar een Engelse vriendin! Eindelijk eens met andere mensen tijdens het wandelen praten. De Albergue was echt uniek goed voor elkaar. Er waren warme douches, een goede keuken, mooie bedden, gezellige eetruimte en gratis internet (u leest het resultaat hiervan!) Een Spaanse pelgrim die van Cadiz naar Santiago gelopen is, is nu weer aan zijn terugreis (ook lopend) bezig en wilde voor ons koken omdat het Engelse meisje jarig was. Dus geheel gratis op een lokaal gerecht getrakteerd door een ouwe Spanjaard. De beste man had trouwens op zijn beste dag deze reis 60KM in 8 uur gelopen. Petje af hoor, want dat trek ik bij lange lange lange na niet. Maar nu lekker tukken in de heerlijke verwarmde(!) slaapkamer. Fotos volgen dus nog..

Km: 33 heerlijk rustig.

Gevoel en geleerd. Zeer gastvrije mensen in een warme Albergue maken zo’n lange loopdag zeer dragelijk en ik kijk dan ook uit naar meer van dit soort avonden.