Heeft even geduurd.. maar heb wat problemen met m´n blog op mijn site die ik niet zelf kan oplossen helaas.
Foto´s zijn hier weer te vinden! http://www.flickr.com/photos/56603631@N07/?saved=1
En alvast fijne kerstdagen etc. allemaal.. Groeten uit Salamanca
Dag 15 (14e dag lopen) Vannacht kon ik helaas nergens slapen, dus was ik genoodzaakt m’n tentje aan de rand van het dropje op te zetten omdat het al aardedonker was voor dat ik het internetcafe uitging. Ook had ik niet over het eten nagedacht, want dat had ik namelijk gewoon niet. Beetje onhandig. Dan maar 2 chocoladekoekjes en vroeg gaan slapen. Moest er namelijk toch al om 06:00 uit want wilde om 07:00 aan het lopen zijn aangezien ik zeker 42KM moest halen vandaag om in Merida te kunnen slapen. Ondanks dat het de langste dag was valt er maar opvallig weinig over te zeggen. Toen ik opstond vroor het ongeveer, en tijdens het inpakken van mijn tent waren m’n vingers blauw van de kou en gevoelloos. Maar je wordt wel wakker van zo’n frisse ochtend! Het was echt nog nacht toen ik begon met lopen, het boekje had gelukkig verteld dat de weg waar ik langs campeerde de weg was die ik 13KM rechtdoor moest volgen. Kon dus gelukkig niet verdwalen in de nacht. Ik dacht dat het heel spannend zou zijn om zo alleen door het donker tussen de velden te lopen. Het bleek dus DE weg te zijn waarover alle olijfplukkers naar hun perceel toe gingen dus liep ik bijna continu in het licht van langsrijdende tracktoren en auto’s. Ook prima.
In de nacht, weten jullie waarschijnlijk ook, zie je niets. Maar toen de nacht eenmaal plaats had gemaakt voor de dag was de mist zo intens dat het water met druppels van m’n haar af droop. Beter gezegd; tot een uur of 3 ’s middags heb ik eigenlijk niets gezien. Het was verder een prima dag! Maar de laatste kilometers door klei en over keien hebben me gesloopt. Kwam op een totaal van 45KM uit en dat was meer dan genoeg zal ik maar zeggen. M’n slaapplaats was helemaal goed en lekker warm gedoucht. Daarna werd er op de deur geklopt en kwam Jens binnen een 47 jarige Duitser die in dienst is van de kerk en ook deze tocht loopt. Hij heeft me getrakteerd bij het uit eten gaan en daarbij hebben we diepe gesprekken over het geloof gehad… ehm.. geloof ik. Ik spreek wel een redelijk woordje “vakantie-Duits” maar hij dacht dat ik het vloeiend sprak. Was wel erg gezellig om niet alleen te eten en ook een super aardige gozer.
KM’s: 45 stuks! Het waren een hoop, maar kon er dan ook lekker van slapen
Gevoel en geleerd: Zorg dat je altijd eet voor het slapen gaan. De nacht duurt nog 20x zo lang op een lege maag als je toch al wakker ligt. Een goeie les was; ondanks dat Sven H. een schoft is zijn er toch aardige Duitsters.
Dag 16 (15e loopdag) Jens was al vroeg in de ochtend weggegaan omdat hij een nieuwe tas wilde aanschaffen. Hierdoor ging ik toch maar weer alleen op pad. Pakte op de valreep nog even een stukje geschiedenis van Merida mee want deze stad schijnt tjokvol te zitten met oude Romeinse opgravingen e.d. Kom hier nog wel een keer als ik tijd wel tijd hiervoor heb. Toen ik een goed uur onderweg was kwam ik erachter dat ik m’n handdoek aan het droogrek heb laten hangen grrrr.. Daar ik er maar 1 had word het nu lastig om me af te drogen. Maar goed het was extreem lekker weer wat zon betrof en ik liep langs een groot met mooie natuur dus was helemaal in mijn element. Bij een restaurant ging ik even een fles water kopen en tot mijn verbazing sprak de beste man Engels! Binnen no time bood hij me eten aan en moest ik met hem een pilsie drinken. Dus ik zat rond het middag uur lekker warm vlees naar binnen te schuiven en ging voldaan weer op pad. Richting het einde van de middag was ik bij Aljuescar aangekomen maar er was nog genoeg tijd over om wat verder te lopen en m’n tent in te duiken die nacht. Op een hele mooie plek geslapen midden in de natuur maar het wordt nu ’s nachts ook hier belachelijk koud. Dus als echte padvinder een vuurtje gebouwd en me daar een uur of 4 mee weten te vermaken. Maar toen ik uiteindelijk in al mijn kleren in m’n slaapzak lag ging ik wel stuk van de kou hoor. Om 04:00 wakker geworden en gewoon niet meer in slaap kunnen komen omdat de kou in m’n botten zat. Gelukkig komt mijn winterslaapzak er met een paar dagen aan zodat ik wel bestand ben tegen deze nachten.
Km’s: 38 Lekker gelopen, voeten doen precies wat ze moeten doen en de paden waren ook aangenaam
Gevoel en geleerd: In m’n vingers had ik door de kou geen gevoel meer, maar kamperen met een vuur “out in the open” is toch wel zeer aangenaam. En ik heb geleerd dat je wel net als Ray Mears en Bear Grilz kan gaan kloten met stukjes boomschors, drooggras en kleine takjes om een vuurtje te maken. Maar als dat 2 keer mislukt kun je er beter een dikke plas benzine overheen gooien haha.. Dat brand namelijk wel direct!
Dag 17 (16e loopdag) Toen ik net een uurtje op pad was kwam ik opeens mijn Duitse vriend Jens tegen! Die was schijnbaar nog vroeger vertrokken uit Aljuescar waar hij in het klooster had geslapen. Jens heeft geen tent, matje, brander, kookset etc. dus zijn tas weegt werkelijk niets. En daar ben ik met mijn 20 kilogram toch wel erg jaloers op. Mijn voeten zeuren nog steeds na iedere dag dat het wat minder moet met die rugzak. Maar goed! Samen met Jens gelopen en ben wederom verbrand deze dag! Allemachtig.. niet 1 wolkje gezien de hele dag, wat heerlijk. Vandaag langs een aantal oude Romeinse dingetjes gelopen aangezien we dus over een paar duizend jaar oud pad heen lopen. Best grappig om te zien dat er gewoon toen ze toen al een brievenbus hadden. Uiteraard uit een dik blok steen gehakt. Jens was de hele dag vrolijk aan het kwekken en ik deed of ik het allemaal snapte en m’n duits is weer eens goed bijgeschaafd. Toen we rond half vier bij Valdesalor aankwamen en ons de Refugio werd getoond (Voetbalkleedkamer met 3 judo-matten, geen warm water en ijs op de ramen aan de binnenkant) had Jens besloten dat we snel nog 12 kilometer naar Cecares zouden lopen en hij het hotelletje betaalde! Wie ben ik dan om niet mee te lopen? Het was al tegen het donker aan dat we bij een hostel aankwamen en ik was ook aardig op maar zo lekker om dan warm te douchen en op bed te chillen.. zo lekker! Op de kamer hebben we ons eten opgewarmd. Inktvis op brood, ei op brood, tonijn op brood en fruit! Heerlijke maaltijden hier.
Km’s 39: begin te merken dat m’n lichaam het toch allemaal een beetje veel vind worden wat ik aan het doen ben. Gevoelige voeten en krakende heupen.
Gevoel en geleerd. Ik heb vandaag wel weer een hoop Duitse woorden geleerd, maar verder niet zoveel.
Dag 18 (17e loopdag) Jens was al vroeg weg deze ochtend. Hij heeft de bus terug naar Merida gepakt omdat hij daar zijn perligrimspaspoort is vergeten/heeft laten liggen/kwijt is. Hij had vijf plaatsen waar hij ging zoeken voor dat ding als gaf ik hem bijzonder weinig kans. Gelukkig heeft ‘ie geen haast, maar ik moest wel weer verder vandaag. Ik had begrepen dat er aan de rand van een stuwmeer een Nederlands echtpaar een hostel bezitten, en natuurlijk had ik daar mijn zinnen op gezet. Ik wildeook naar m’n lichaam luisteren die zei dat het allemaal wat veel werd dus ik hoefte maar 30 te lopen ongeveer. Het was een prima dag met wederom lekker weer. Lopend over een of andere hoogvlakte kon je aan alle kanten heel ver weg bergen en steden zien liggen wat best wel bijzonder was om te zien vanaf daar. M’n voeten en vooral m’n heup deden wel moeilijk vandaag en met best wel wat moeite haalde ik het meer en uiteindelijk ook het hostel. Gesloten! Het was niet zo dat het middenin een dorp stond ofzo. Er was namelijk verder niets daar! Toen voelde ik me toch niet echt fijn, want nog een nacht met deze slaapzak in mijn tent zag ik ook totaal niet zitten en het werd al donker. Dillema Dillema Dillema! Het volgende dorp was nog 12 kilometer verder en heb echt met traantjes in m’n ogen van de zere voeten in het donker (lekker veilig!) het dorp gehaald. Man wat was ik blij!! Warm douchen en een keukentje waren aanwezig, dus dat was wel fijn.
Km’s: 43 naar Canaveral!!
Gevoel en geleerd: In bed ben ik op mijn eerste “Je komt jezelf nog wel tegen tijdens deze reis” moment gestuit. Om een of andere reden (niet alleen vandaag, maar de hele reis eigenlijk wel) probeer ik mezelf steeds verder te pushen. Meer Km’s per dag, harder lopen, grotere passen, minder pauze’s etc. Als het maar enigszins onverantwoord zou kunnen zijn vind ik het spannend worden en anders is het maar saai. Ik weet niet precies waarom maar kwam er achter dat ik eigenlijk al bijna 3 weken een wedstrijd met mezelf aan het houden ben wie er sneller, beter en sterker is. Uiteraard ben ik ik, en zal er nooit een winaar of een verliezer zijn. Ik heb alleen verloren als ik mezelf zo uitput dat ik deze reis niet af zou kunnen maken door mijn domme houding. Vandaar dat ik vanaf nu normaal ga doen en simpel te realiseren doelen ga zetten totdat ik merk dat ik een stapje harder kan doen omdat ik er klaar voor ben!
Dag 19 (18e loopdag) Auw! Wakker geworden met een dikke steek in mijn heup. Misschien had ik het me toch iets te laat gerealiseerd die wijze les haha.. Gelukkig schrijf ik deze tekst na het lopen en is alles weer goed gegaan. Het weer werd wel behoorlijk slechter en heb alweer regen op mijn dak gehad. Windkracht 5 tot 6 waaide de hele dag vrolijk in m’n gezicht. Had voor vandaag 29 kilometer als doel gezet naar Galisteo en er even veel tijd voor genomen als ik normaal voor 35 zou doen. Dus om 09:00 ben ik begonnen en heb heerlijk rustig gewandeld en ik merkte ook aan mijn hele houding dat ik rustiger liep en meer genoot dan dat ik een soort 8 uur durende sprint aan het trekken was. Over de dag zelf is niet heel veel te vertellen behalve dat het gewoon mooi was, en koud! Owja omdat het kouder wordt heb ik voor het eerst m’n thermosfles gevuld met warme chocomelk! Haha.. iedere pauze 1 kopje kokendhete choco.. had ik nou nog maar een bus slagroom mee! Slapen doe ik weer in een Albergue. Droog en warm!
Km’s 29. Rustig, traag, veel pauzes! Heerlijk
Gevoel en geleerd: Rustig lopen werkt in de hele beleving van de reis door, en ik blijf nog maar even op deze manier doorgaan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten