Dag 5 / 8 Iets kleiner dan de vorige!

Minder tekst dan de vorige keer.. Dat valt mee he?

Foto’s zijn weer hier te vinden http://www.flickr.com/photos/56603631@N07/?saved=1

Dag 5: Afscheid genomen van Lieve en de kinderen, sorry Uko dat ik niet even gedag gezegd heb bij de B&B, maar ben bij het winkeltje de verkeerde straat in gegaan denk ik! Nog erg bedankt voor jullie gastvrijheid. Na het mooie Arcos veranderde het land al snel in een grote grauwe akker. Met een drukke weg er doorheen. Ik heb wel een paar foto’s gemaakt, maar die zijn het plaatsen nog niet waard vond ik zelf. Ik liep wel weer als een trein! Spullen waren droog, voeten waren droog dus heb al met al deze dag ook nog weer 39 kilomter ongeveer weggelopen. Verder valt er over deze dag weinig te vertellen behalve dat mijn slaapplaats zeer ydilisch was. Als je van pallets, loodsen en grind houdt althans haha.. Zie foto! Al met al gewoon een prima droge gemiddelde dag.

Gevoel en Geleerd. Tenen zijn gevoelig! Ook als het droog is. Niets geleerd, owja toch wel. Op zaterdag waren de winkels al om 14:00 dicht?! Nee, geen siesta. Want ze gingen namelijk niet meer open. Da’s eentje om te onthouden ivm brood/water.

KM’s 39 dus! Met de tanden op elkaar kom je een heel eind.

Dag 6: Na een vrij winderige nacht kon ik gelukkig nog net m’n spullen droog inpakken, alvorens het weer eens ging regenen. Schijnbaar wen je aan alles, want kon me er absoluut niet druk meer om maken. Ik wist dat alles aan het einde van de dag nat zou zijn, en zo is het leven van de wandelaar! Van 09:00 tot 14:30 een goeie 26 kilometer afgelegd zodat ik ’s middags bij Los Palacios Y Villafranca heerlijk aan een bakkie koffie voor 1 euro zat! 1 Euro! Ik heb hier in zuid Spanje nog niet meer als 1,30 voor een bakkie pleur betaald! Zo kan het dus ook. Maar goed, de eigenaar van de tent die zat me al een beetje vreemd aan te kijken wat zou kunnen komen doordat ik al m’n spullen op z’n grootste tafel aan het drogen was. Toen vroeg hij uiteindelijk of ik een pelegriño was (pelgrim) en toen ik dat zei maakte hij een dansje. Snelste giste hij een lijstje van de muur en beende naar achteren. 2 minuten later stond hij vol trots aan mijn tafel met een top op het draad versleten wandelstok (of werkt deze uitdrukking alleen bij kleding?) en een mooie oorkonde uit Santiago. Ik kreeg nog een bakkie van hem, en toen ik na de foto’s weg wilde gaan drukte hij mij €10,- in m’n handen voor een bueno camino! Zeer schappelijke man.

Rond kwart voor vijf liep ik langs een boerderij en wilde daar mijn kampement opslaan. Helaas voor mij konden dit boeren stel niet lezen, en uit mijn handen en voeten Spaans werd ook weinig hartelijk gereageerd waardoor ik verder trok. Wat met mij mee trok uit het zuiden waren wolken die vrij zwart van ellende waren. Bij de volgende boerderij.. zelfde verhaal. Volgende.. zelfde verhaal. Huh? Ik nog kijken of ik ze per ongeluk mijn Franse brief gegeven had die ook mee heb voor het volgende land. Neen, gewoon Spaans. En Toen begon het te bulderen boven mijn hoofd, was het 18:00 geweest en werd het erg snel donker. Nog een laatste boerderij zag ik. Schietgebedjes, smeekbeden en een halve kilometer later stond ik voor de poort. Uno noche por favor?!? Un place de securidad, mi tenta aqui?? NO! Was het antwoord van de ietwat stugge Spaanse dame. Ik wees op de wolken en vertelde dat ik een pelgrim was. Schijnbaar was ze niet gelovig want ik werd zonder pardon het erf af gebonjourd... En toen ging het los. Alsof iemand van boven de brandslang op me had gezet, en laten we ook de bliksem niet vergeten terwijl ik in het donker tegen het verkeer in op een snelweg liep. Veilig? Niet helemaal, maar aangezien ik dit verhaal typ had het een goed einde haha..

Voor dat ik het eigenlijk door had liep ik al op het industrieterrein van Dos Hermanos, wat inhield dat ik er goed de pas in had aangezien ik niet had gepland daar aan te komen. Het enige wat ik nog kon doen was m’n tent opzetten op stukken braakliggend terrein tussen fabrieken en loodsen in. Ik heb mezelf nog niet gedegradeerd tot zwerver dus hier paste ik voor. Dan maar uit eigen zak een hostel voor een nacht. No way dat ik in deze regen midden in een stad m’n tent ging opzetten. Hoog op een flat had ik al Mac Donalds, 1,5 Km zien staan dus die €10,- die ik eerder die dag gekregen had hadden hun bestemming ook al gevonden. Al skypend met m’n ouders, Marcel en Carla heb ik me dus door 10 euro Mac Donalds heen gewerkt. En ik geef het niet graag toe, maar LEKKER dat het was!! Had die ochtend 1 broodje ham en een sinasappel gegeten (winkels waren dicht) dus het mocht ook wel. Op internet een Hostel gevonden en in 1 keer goed daarheen gelopen. Het was alleen meer manken want m’n tenen konden niet meer. Bij de foto’s staat daar ook een foto van, je bent gewaarschuwd.

In het Hostel aangekomen zagen ze snel dat ik een pelgrim was en twee mensen waren laaiend enthousiast. Zij hadden dezelfde route gelopen en ik was hun nieuwe vriend. Gelukkig lieten ze me snel naar m’n kamer gaan waar ik ongeveer een uur in bad heb gelegen. Wat chill! ’s Ochtends was alles weer droog en wilde ik gaan afrekenen. Een van de gasten van gister was er weer, met alle foto’s van zijn pelgrimstocht. Ik kreeg gratis koffie en gratis ontbijt, en toen ik wilde afrekenen was ook de nacht gratis voor mij! Super die pelgrimspriveleges. Allemaal aardige Spanjaarden als ze weten wat je aan het doen bent.

Gevoel en geleerd: M’n tenen zijn nu twee open wonden, geen goed gevoel over. Verder is het gevoel die andere pelgrims je geven best bijzonder. Het is een band met mensen die je totaal niet kent, maar je hebt iets gemeen en dat maakt je bekenden zonder elkaars taal te spreken. Weinig geleerd behalve dat de Mac lekker kan smaken. Als je maar echte honger hebt.

Km: Veel te veel! Dit was niet gepland maar toch weer 38 afgelopen.

Dag 7: Doordat ik dus te veel had gelopen hoefde ik maar 12! Wat een lekker dagje. Nadeel was dat ik bijna met de tranen in m’n ogen de eerste kilometer moest afleggen want de pijn is niet meer grappig. Haha.. En omdat ik gratis ontbijt en hostel gekregen had gingen die lui me uitzwaaien. Tsja wat doe je dan als stoere jonge Hollandse vent? Net alsof er niets aan de hand is. In stevige pas met een glimlach weglopen auw auw.

In Sevilla aangekomen eerst even door een mooi park gelopen en daarna snel naar mijn eindbestemming gegaan. Een jongen die ik via CouchSurfing ontmoet heb had laten weten dat ik bij hem kon slapen. Deze Belg, Pieterjan, woont samen met 2 Brazilianen en een Duitser, en het zijn allemaal Erasmus studenten dus het was gezellig. ’s Avonds met hem uit eten geweest en wat is het hier goedkoop! Halve liter bier voor 1,5 euro en goeie tapas voor 2,50! Voor de mensen die nu last hebben van fronsende wenkbrauwen, ik doe dit soort dingetje uiteraard van mijn eigen geld! Later schoven nog 3 Belgen aan en werd het erg gezellig!

Gevoel en Geleerd: Weinig lopen kan lekker zijn.

Km: Slechts 12!

Dag 8: Rustdag. Heerlijk tot 13:00 in bed gelegen. Om tot de conclusie te komen dat het regende op mijn rustdag. Rond 15:30 toch maar Sevilla in gegaan aangezien ik mijn eerste stempel op mijn pelgrimspaspoort wilde hebben. Ik ben toen ook gelijk in het Alcazar geweest, een eeuwen oude Moorse vestiging wat erg mooi is was. Daarna m’n stempeltje gehaald en dat voelde best wel stoer. M’n eerste echte Camino stempel. Boem!

Nog even nieuwe impregneerspray voor m’n schoenen gehaald zodat ze weer water kunnen afstoten en boodschappen. Gewoon een simpel pastaatje-rood met wat groente. Gezond en lekker. Gelukkig kan ik er morgen ook nog van ontbijten, en als ik langer bleef nog twee dagen van eten want ze kenden hier helaas geen kleinverpakking.

Niet gelopen en niets geleerd! Dat doen we de volgende keer weer! Wel in 6 dagen 208KM weggelopen! Lekker Gassie….